آغاز مىشود با ذكر هاشم و عبد الشّمس پسران توأمان عبد مناف ، آغاز عداوت يزيد پليد و بيعت نكردن و نكاح كردن زينب زوجهء عبد اللّه بن زبير ، مرگ معاويه . . . در سبب تأليف گويد : شده « روضة الصابرين » نام او * نكو كن خدايا سرانجام او به امداد شاهنشه ذو الجلال * نوشتم به عمر ده و هشت سال صد و يكهزار و نود بود و هشت * كه اين داستان كهن تازه گشت ر . ك : همان ، ج 3 ، ص 1665 و 1666 . 17 . عبد الطيف ( سدهء دوازدهم هجرى ) ؛ روضة الحسين ، عنوان قصيده‌اى است كه عبد اللطيف به سال 1185 ه . ق آن را سروده است : روضة الحسين ، عبد اللطيف ، سرودهء ( 1185 ق / 1771 م ) قصيده‌اى است در حالات حسين ( ع ) . ر . ك : همان ، ج 3 ، ص 1659 . 18 . قانع تتوى ( 1140 - 1202 ) ؛ مير على شير قانع تتوى منظومه‌اى دارد به نام اعلام غم كه آن را به سال 1192 ه . ق پيرامون وقايع كربلا سروده است : اعلام غم . قانع تتوى ، مير على شير ( 1140 - 1202 / 1727 - 1788 م ) رويداد كربلا ، به نظم ساختهء 1192 ق . ر . ك : همان ، ج 3 ، ص 1549 . 19 . و نيز مختارنامه از اوست : مختارنامه . قانع تتوى ، مير على شير ( 1140 - 1203 ) سرودهء 1194 - 1780 م . مثنوى است در داستان مختار ثقفى كه ماده تاريخ آن در بيت پايانى آن آمده است : بمانى به اين حشمت و اعتلا * به حق محمد ، به آل عبا آغاز : به نام جهانْ داور كردگار * كه بر قدرت اوست مختار كار ر . ك : همان ، ج 3 ، ص 1762 . تاريخ درگذشت وى به اختلاف ذكر شده است .