محمد على مجاهدى

52

كاروان شعر عاشورايى ( فارسي )

بخشيگرى رياست ممتاز بود . بعد از آن راجه الفت در سلطنت واجد على شاه قائم مقام پدر شد و چون موزون‌طبع بود ، مولوى انامى تربيتش مىنمود و او به حكم : النّاس على دين ملوكهم ، با وجود بت‌پرستى مايل به تشيع بود و اهتمام در تعزيه‌دارى و ترتيب مجالس عزاى سيد الشهداء ( ع ) داشت ، و هفت‌بند محتشم كاشى را تخميس نموده و بعضى از مخمس آن را مرقوم داشته و اينهاست : السلام اى مدح تو آيات قرآن مبين * السلام اى ذات پاكت كعبهء علم و يقين السلام اى پايه‌ات تاج سر عرش برين * ( السلام اى سايه‌ات خورشيد رب العالمين ) ( آسمانِ عزّ و تمكين ، آفتابِ داد و دين ) ابر نيسان از كف جود تو گوهر يافته * كوه از فيض نگاهت لعل احمر يافته آسمان از مهر مهرت زيب ديگر يافته * ( اى سپهر عصمت از فرّ تو زيور يافته ) ( آفتاب از سايهء چتر تو افسر يافته ) « 1 »

--> ( 1 ) . حديقة الشعراء ، ج 1 ، ص 159 و 160 .