فؤاد كرمانى از شعراى نادر سده چهاردهم است كه علاوه بر ملكات اخلاقى و فضايل علمى ، در مسير سلوك و محبت آل اللّه سير مىكرده و با دو بال علم و عمل به پروازى نايل آمده كه مورد غبطه هم‌عصران خود بوده است . مسمّطات او در بيان عظمت وجودى امير مؤمنان على - عليه السلام - از ممتازترين آثار منظوم آيينى است و از جهت محتوايى بىنظير . فؤاد در مراثى عاشورايى خود به قرائت ارزشى از مكتب عاشورا عنايت تام و تمام داشته و همانند شاعران همزمان خود به جنبه‌هاى عاطفى و ماتمى كربلا بسنده نكرده است . اين شاعر بلندآوازه آيينى در طنزپردازى نيز يد طولايى داشته و چهره زشت فقر زمانه خود را ضمن نكوهش ستمگران مال‌اندوز در اين‌گونه آثار خود به تصوير كشيده و با مخالفان نهضت مشروطه نيز ميانه خوشى نداشته است . وى با دستگاههاى موسيقى ايرانى آشنايى داشته است و شايد به همين آشنايى باشد كه در اوزان مطنطن عروضى آثار پرشورى آفريده است كه ديگر شاعران كمتر پيرامون اين‌گونه اوزان بلند مىگردند . « 1 » فؤاد در سن نود سالگى بدرود حيات مىگويد و در گورستانِ « سيد حسين » شهر كرمان به خاك سپرده مىشود . « 2 » مزار اين شاعر عارف ، در سالهاى اخير بازسازى شده و زيارتگاه اهل ادب و بصيرت است . سبك شعرى فؤاد از سبك عراقى پيروى مىكند و اگر در شعر او هر از گاه غموضى ديده مىشود به خاطر حضور اصطلاحات علمى و عرفانى است . وى مثنوىهاى خود را با اقتباس و تضمين‌هاى مكرر از مثنوى ماندگار جلال الدين مولوى صبغهء عرفانى بخشيده و در انواع قالب‌هاى شعرى خصوصا غزل و قصيده و ترجيع‌بند آثار منظومى در استقبال از سعدى ، حافظ ، هاتف ، اصفهانى و قاآنى شيرازى آفريده است .

--> ( 1 ) . همان ، ص 21 تا 25 . ( 2 ) . همان ، ص 5 .