وى در شعر و ادب عربى و فارسى و نيز فقه و اصول و حكمت و نجوم از سرآمدان زمانهء خود بود و به سه زبان فارسى ، عربى و تركى در قالب‌هاى مختلف شعر مىسرود . در انواع خط ، خصوصا خط شكسته نستعليق استادى بنام بود و با دست چپ به مهارت و توانايى دست راست خط مىنوشت . وى از علماى بزرگ تبريز به شمار مىرفت و در زمانهء خود به اقامهء نماز جمعه و جماعت مىپرداخت و از مقبوليت مردمى برخوردار بود و در محضر او ادبا و فضلا حاضر مىشدند . آثار مكتوب او را « 9 » جلد نوشته‌اند كه معروف‌ترين آنها : مجموعهء اشعار مناقبى و ماتمى و غزليات وى موسوم به آتشكده ، منظومهء الفيه به زبان عربى ، و منظومهء صحيفة الابرار است . نامه‌هاى دوستانه و إخوانيّات وى با اديب الممالك فراهانى متخلص به ( اميرى ) ( 1277 - 1336 ) معروف است . وى سرانجام به سال 1312 ه . ق در سن 64 سالگى در زادگاهش تبريز بدرود حيات گفت و در جوار امامزاده سيد ابراهيم به خاك سپرده شد . « 1 » سبك شعرى نيّر تبريزى اشراف كاملى به دواوين شعرى اساتيد سخن داشت و احاطهء او به متون منظوم فارسى از وى شاعرى توانا و سخنورى آگاه و بصير ساخته بود . وى در سبك عراقى طبع‌آزمايى مىكرد و به سعدى و حافظ عشق مىورزيد و به استقبال غزليات آنان مىرفت . در غزلسرايى و مرثيه‌گويى استاد بود و آثار پرشورى كه از او به يادگار مانده ، شاهد صادقى بر اثبات اين مدعا است . دامنهء تأثير آثار عاشورايى اشعار آيينى نيّر تبريزى در زمرهء بهترين آثار مذهبى در يكصد سالهء اخير است و تركيب‌بند عاشورايى او از زمان خود شاعر تاكنون ورد زبانها است و از شور و حال خاصى برخورد است . در اين كه نيّر تبريزى از پرچمداران شعر عاشورا در سدهء گذشته است ، ترديدى وجود ندارد و اهتمام اين شاعر تواناى روحانى را در بالندگى اين نخل تناور بايستى پاس داشت .

--> ( 1 ) . دويست سخنور ، ص 452 تا 453 .