اختيار زرع با زارع بود « 1 » * اين حديث نغز از شارع بود هرچه بر عاشق كند معشوق او * جبر بنمايد تو را بر او نكو آرى آرى عاشقان مست او * هستى خود را بداند هست او اين بود معنى براى جبر خاص * مىنباشد بهر هركس جز خواص . . . « 2 » 9 . داورى شيرازى ( 1238 - 1283 ) زندگينامه محمد داورى سومين فرزند وصال شيرازى ( 1197 - 1262 ) است كه همانند برادران خود در شعر و ادب و هنر دستى به تمام داشته و از چهره‌هاى معروف ادبى در نيمه دوم سده سيزدهم هجرى به شمار مىرود . وى از علوم و فنون متداول زمانه خود بهره وافرى داشته و در محضر پدر بزرگوار خود به تحصيل صرف نحو و منطق و حكمت پرداخته و از تعليمات برادر بزرگتر خود - احمد وقار شيرازى - نيز سود جسته است . همو در ادبيات عرب و سرودن شعر به زبان عربى توانا بوده و در زبان آذرى نيز طبع‌آزمايى مىكرده است . داورى شيرازى در خط نستعليق و شكسته از خوشنويسان بنام عصر خود بوده و ديوان حكيم خاقانى را با شرح و تعليقات با خطى خوش نگاشته و ديوان حافظ شيرازى را در دو نسخه ، يكى با خط نستعليق و ديگرى با خط شكسته نوشته و شاهنامه فردوسى را در مدت پنج سال با هنر خط خويش آراسته كه از شاهكارهاى هنر خطاطى به شمار مىرود و از تذهيب و نقاشى آن پيدا است كه داور در اين دو رشته هنرى نيز بسيار توانا بوده است . پس از پايان كار شاهنامه فردوسى طالبان بسيارى براى خريدارى آن به او مراجعه مىكنند و سرانجام بنا به نوشته مولف تذكره حديقة الشعراء ، شخصى به نام محمد قلى خان قشقائى با نياز هفتصد تومان پول نقد دو طاقه شال كشميرى ممتاز و دو اسب راهوار اين نسخه خطى ممتاز

--> ( 1 ) . به حديث : الزّرع للزارع و لو كان غاصبا اشاره دارد . ( 2 ) . همان ، ص 1519 تا 1522 .