اشعارى كه در اين مجموعه فراهم آمده است از سينه سوختگان و دل افروختگانى است كه در كمند جذبه گرفتار آمده و با شور و حال ، مراتب ارادت و اخلاص خود را نسبت به ساحت مقدّس حضرت ولى عصر ارواح العالمين له الفداء ابراز داشته‌اند . وقتى تارهاى دلى حسّاس شد ، حتّى وزش ملايم يك نسيم هم آن را به ارتعاش در مىآورد ، خاصه نسيمى كه از كوى دلبر خيزد و عواطف شاعران دلباخته را برانگيزد . اميد است اين اثر ، در خلوت صاحبدلان شوريده حال راه يابد و در تبلور اشك شوريده حالان فرخنده فال نقشى داشته باشد . هر چند اين اثر حتّى تك خوشه‌اى هم از خرمن فضايل و مناقب آن حضرت به شمار نمىرود ولى به هر حال ران ملخى است كه توسّط مأموران بارگاه ، به درگاه سليمان دربان آن حضرت پيشكش گرديده است و لطف عميم و خلق كريم حضرتش نوازشگر اديبان سخن‌پرداز و عندليبان خوش آواز گلزار هميشه بهار اهل بيت عصمت و طهارت بوده و خواهد بود . بمنّه و كرمه محمّد على مجاهدى ( پروانه ) قم - آذرماه 1368