« قالوا ترفضت قلت كلّا * ما الرّفض دينى و لا اعتقادى » « لكنّ تولّيت غير شك * خير امام و خير هاد » « ان كان حبّ الوصى رفضا ؟ ! * فانّنى ارفض العباد » - « به من امام شافعى - گفتند : « رافضى شدى ؟ » . گفتم : « نه دينم رفض است نه اعتقادم ، ليكن بدون شك به بهترين امام و بهترين هادى عشق مىورزم اگر حبّ وصى و جانشين رسول خدا صلى اللّه عليه و آله رفض است ، پس من رافضىترين بنده‌گان خدايم . » ياقوت حموى در معجم الادباء « 1 » و ابن حجر مكى در صواعق « 2 » و فخر رازى در تفسير كبير « 3 » در ذيل آيه شريفه 23 سوره شورى و خطيب خوارزمى در مقتل الحسين « 4 » عليه السلام و سيد مؤمن شبلنجى در نور الابصار « 5 » از ربيع ابن سليمان كه يكى از اصحاب امام شافعى است ، نقل كرده كه او اين اشعار را انشاء كرده است : « يا راكبا قف بالمحصب من منى * و اهتف بساكن خيفها و النّاهض » « سحرا اذا فاض الحجيج الى منى * فيضا كملتطم الفرات الفائض » « و اخبرهم انّى من النّفر الّذى * لولاء اهل البيت ليس بناقض » « ان كان رفضا حبّ آل محمد ( ص ) * فليشهد الثقّلان انّى رافضى » - « اى سوار راهوار بسوى مكه ، در ريگستان منى بايست ، و در هنگام سحر به ساكنين مسجد خيف ، آنگاه كه حجاج چون تلاطم امواج فرات خروشان بسوى منى مىآيند ، آشكارا با فريادى بيدار باش اعلام كن و به آنان خبر بده ، من از كوچ

--> ( 1 ) - ج 6 ، ص 387 . ( 2 ) - فصل 2 باب 9 چاپ مهر ( 3 ) - ج 7 ، ص 406 . ( 4 ) - فصل 13 ، ص 129 . ( 5 ) - ص 140 .