توصيه رسول خدا به عايشه در حقانيت على ولى اللّه عليه السلام « خداوند هيچ پيامبرى را قبض روح نكرد جز اينكه او را فرمان داد كه به برترين فرد عشيره‌اش از خاندان پدرىاش به جانشينى خود وصيت كند و مرا نيز فرمان داد كه به پسر عمويم على وصيت كنم اين را در كتب پيشينيان يافتم كه در آنها نوشته بود . » سپس به عايشه گفتند : اين مرد محبوبترين مردان در نزد من و گرامىترينشان مىباشد « و اعرفى له حقّه و اكرمى مثواه و النظر الى علىّ عباده » پس اى عايشه درباره او عرفان داشته باش حقش را بشناس جايگاهش را گرامى دار نظر به صورت على عبادت است . ام خالده زن زيد بن ثابت گفت رسول خدا در باغى در حالى كه اصحابش او را همراهى مىكردند پيش ما آمده گفتند : « هر آينه اول مردى كه هم اكنون بر شما وارد مىشود او از اهل بهشت است ما نظر مىكرديم كه چه كسى داخل مىشود ديديم على وارد شد . خداوندا تو با من سخن مىگويى يا على ابن مرّه همدانى گفت : شنيدم رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) مىگفتند : بشارت باد ترا اى على كه در حيات و مماتت با من هستى . اين روايت را ابن ابى حاتم و جابر جعفى از شراحيل نيز نقل كرده‌اند . غلام ام سلمه گويد : « در خانه رسول خدا بودم كه على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام آمدند و نشستند . رسول خدا همه را زير كساء خود جمع كردند . موفق گفت : شهردار بن شيرويه ديلمى با ذكر سند از ابن عمر نقل كرده كه گفت شنيدم از رسول خدا ( ص ) سؤال شد در شب معراج ، پروردگارت به چه لغتى ترا مخاطب قرار داد ؟ فرمودند : « مرا با « لحن على » مخاطب قرار داد و به من الهام كرد . گفتم : اى پروردگار تو مرا مخاطب قرار دادى