باب سيزدهم در رسوخ ايمان امير المؤمنين و قوت توكل او و بيم رسول خدا از كفر امت ، اگر كمالات على را مىگفت در نهج البلاغه على عليه السلام است كه ذعلب يمانى از آن حضرت سؤال كرد : « هل رأيت ربّك ؟ » آيا پروردگارت را ديده‌اى ؟ گفتند : « افا عبد من لا ارى ؟ : آيا پرستش كنم آن را كه نمىبينم ؟ ذعلب گفت : « و كيف تراه ؟ : چگونه او را مىبينيد ؟ گفتند : « لا تدركه العيون بمشاهدهء العيان والكن تدركه القلوب بحقايق الايمان » « 1 » « چشمها او را بالعيان درك نكنند ، بلكه دلها با نور يقين او را دريابند . » موفق گفت : سيد الحافظ ابو منصور بن شهردار بن شيرويه ديلمى با ذكر سند از « زيد بن على ابن الحسين از پدرش از جدش از على » عليه السلام به ما خبر داد كه رسول اكرم ( ص ) در روز فتح خيبر فرمود : « لو لا ان تقول فيك طوائف من امّتى ما قالت النّصارى فى عيسى بن مريم لقلت فيك اليوم مقالا لا تمرّ على ملاء من المسلمين الّا اخذ و اتراب رجليك و فضل طهورك يستشفون به و لكنّ حسبك ان تكون منّى و انا منك ترثنى و ارثك و انت منّى بمنزله هارون من موسى الّا انّه لا نبىّ بعدى يا على انت تؤدّى دينى و تقاتل على سنّتى و انت فى الآخرهء اقرب الناس منىّ و انّك على الحوض خليفتى تذود عنه المنافقين و انت اوّل من يرد علىّ الحوض و انت اوّل داخل فى الجنّه من امّتى . . . » - اگر نه اين بود كه گروههايى از امتم درباره تو بگويند آنچه را كه نصارى درباره عسى ابن مريم مىگفتند من نيز سخنى در حق تو مىگفتم كه بر هيچ ملتى از مسلمين گذر نمىكردى مگر خاك پايت و زيادتى آب تطارت را مىگرفتند و بدان شفا مىجستند ، ليكن همين برترى تو را بس كه از منى و من نيز از تو هستم ، تو از من ارث مىبرى و من نيز از تو ارث مىبرم . نسبت تو به من همان نسبت هارون

--> ( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبه 178 .