خروج امام حسين عليه السّلام از مدينه ( 1 ) [ حسين عليه السّلام به وليد فرموده بود ] دست نگه‌دار ، تا هم شما و هم ما قدرى تأمل و تدبّر كنيم . لذا [ آنها ] حسين عليه السّلام را رها كردند و روز اول و دوم را تا شبانگاه مشغول به تعقيب عبد الله بن زبير شدند . وقتى غروب شد ، وليد مأمورينش را [ روز دوم يعنى شنبه بيست و هشتم رجب ] به دنبال [ امام عليه السّلام ] فرستاد . امام عليه السّلام فرمود : تا صبح صبر كنيد تا هم شما و هم ما تأملى مىكنيم ، آنها هم آن شب [ يعنى شب دوم يعنى شب يكشنبه ، بيست و نهم ماه رجب ] لجاجت به خرج ندادند و حسين عليه السّلام را آزاد گذاردند . ولى [ امام ] حسين عليه السّلام با استفاده از تاريكى شب [ دوم ] يعنى شب يكشنبه دو روز مانده به آخر رجب سال شصت [ هجرى ] با فرزندان و برادران و برادرزادگان و اكثر أهل بيتش غير از محمد بن حنفيه [ از مدينه ] خارج شد ، « 1 » در حين خروج اين آيه را [ آيه‌اى را كه حضرت موسى عليه السّلام در حين خروج از مصر از بيم جانش تلاوت نمود ] تلاوت كرد : « فخرج منها خائفاً يترقّب قال ربّ نجّنى من القوم الظالمين » « 2 » « با بيم و اميد از شهر خارج شد ، گفت بار الها مرا از دست اين قوم ستمكار نجات بخش » سپس زمانى كه [ امام حسين عليه السّلام ] وارد مكه شد اين آيه را [ آيه‌اى را كه حضرت موسى عليه السّلام هنگام رفتن به مدين تلاوت كرد . ] تلاوت نمود : « فلمّا توجّه تلقاء مدين قال : عسى ربّى ان يهدينى سواء السبيل » « 3 » « وقتى رو به سوى مدين كرد گفت : اميد است پروردگارم مرا به راه راست هدايت كند . » « 4 »

--> ( 1 ) تاريخ طبرى ، 5 : 340 و 341 ، [ ادامهء خبر أبى مخنف ] و سبط ابن جوزى مىگويد امام [ عليه السّلام ] يكشنبه دو شب مانده به آخر ماه رجب از مدينه خارج شد / تذكرة الخواص ، 245 . ( 2 ) . 21 / قصص . ( 3 ) . 22 / قصص . ( 4 ) تاريخ طبرى ، 5 : 343 و رك : ارشاد شيخ مفيد ، 2 : 35 و 36 .