- شخص محرم ، هر عملى را از روى نادانى انجام دهد ، كيفرى نمىبيند ، مگر در مورد صيد كه به هر صورت ، عالم يا جاهل ، از روى عمد يا به اشتباه ، بايد فديه بدهد . - هر عملى را كه برده انجام دهد ، كفّاره‌اش به اندازه يك آزاد ، بر عهدهء صاحب و آقاى اوست . - هر كارى را كودك نابالغ انجام دهد ، از فديه معاف است ، امّا اگر تكرار كند ، خداوند از او انتقام مىگيرد ؛ هر چند كفّاره‌اى بر او واجب نمىآيد ، امّا در آخرت مشمول عذاب مىشود . - اگر شخص محرم ، صيد را نشان دهد و ديگرى آن را به قتل رساند ، نشان دهنده بايد فديه بدهد . - كسى كه بر صيد كردن ، اصرار ورزد ، عقوبت اخروى بعد از دادن فديه دامنگيرش خواهد شد و آن كه پشيمان شود ، بعد از دادن فديه ، مشمول عذاب نخواهد بود . - اگر حيوان را در شب به قتل برساند ، چنانچه صيد در آشيانه‌اش باشد و از روى اشتباه چنين كند ، كفّاره‌اش بر او نيست . امّا اگر از روى عمد باشد ، چه در شب و چه در روز ، دادن فديه بر او واجب مىشود . « 1 » « مأمون » - لعنة اللّه عليه - گفت : احسنت اى ابو جعفر ! خداوند بيش از پيش به تو احسان كند . اگر مايليد از « يحيى » سؤالى بفرماييد ؛ همان‌گونه كه او از شما پرسيد . حضرت به « يحيى » فرمودند : از تو بپرسم ؟ « يحيى » گفت : فدايت گردم ، خود دانيد ! اگر پاسخ را بدانم ، عرض مىكنم و اگر ندانم ، از شما مىآموزم . حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام فرمودند : بگو چگونه مىشود كه نظر كردن مردى به يك زن ، در اوّل صبح حرام است ، در ميانهء روز حلال ، هنگام ظهر حرام ، عصر حلال ، موقع غروب حرام ، آخر شب حلال ، نيمهء شب حرام و هنگام طلوع فجر زن بر او حلال مىگردد .

--> ( 1 ) - بر تمام اين احكام ، « ابن جرير » در دلائل الامامه . ص 207 . و « مسعودى » در اثبات الوصية . ص 188 . و « حسين بن عبد الوهاب » در عيون المعجزات . ص 111 . اتفاق كرده‌اند .