بخش . » « 1 » « التقوى عز و العلم كنز و الصمت نور . » « تقوى ، عزّت و علم ، گنج و سكوت ، نور است . » « 2 » « ما هدم الدين مثل البدع . » « دين را چيزى مانند بدعتها از بين نبرده است . » « لا يزيل الوقار مثل الطمع . » « وقار را چيزى همچون طمع از ميان نمىبرد . » « بالراعي تصلح الرعية . » « رعيت به وسيلهء شبان اصلاح مىشود » « بالدعاء تصرف البلية . » « بلا به وسيلهء دعا مرتفع مىشود . »

--> ( 1 ) - امام عليه الصلاة و السلام اشاره به عدم دوام خوبيهاى دنيايى دارند ؛ زيرا آنها يا خود از بين مىروند و يا صاحب آن از دنيا مىرود . با توجه به اين موضوع شايستهء عاقل نيست كه براى از دست دادن يك چيز فانى و كم عمر ناراحت شود و اين بزرگترين مايهء آرامش كسانى است كه مطلب را درك كنند . ( 2 ) - تا اين جا از نزهة الناظر ، ص 48 ، نقل كرديم . امام عليه الصلاة و السلام در اين كلام خود ، اشاره مىفرمايند كه انسان ساكت ، شتابزده و بدور از فكر ، سخن نمىگويد و قبل از سخن گفتن ، ابتداءا مىانديشد . چه‌بسا در سايهء اين فكر ، حقيقت همچون نورى بر او بدرخشد و مطلب خويش را به مقتضاى حال ، بر زبان جارى كند يا سكوت اختيار كند . نقل است كه گفته‌اند : « لو كان الكلام من فضة لكان السكوت من ذهب . » « اگر سخن از نقره است ، حتما سكوت از طلاست . » و اين ، همانا مراد از تشبيه سكوت ، به نور مىباشد .