در حديثى ديگر « يونس بن ظبيان » از حضرت امام صادق عليه الصلاة و السلام چنين نقل مىكند : « انّ اللّه اذا اراد خلق امام اوتى بسبع ورقات من الجنة فياكلها الامام الذى يكون منه الامام فتكون النطفة منها فاذا مكث فى بطن امه اربعين يوما سمع الصوت و اذا مضى عليه اربعة اشهر كتب على عضده الايمن « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » فاذا سقط من بطن امه اوتى الحكمة و جعل له مصباح نور يرى به اعمال العباد « 1 » و يؤيد بروح من اللّه مقدسة مطهرة ليست بملك و لم تكن مع احد الا مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و الائمة من ابنائه تسددهم و توفقهم و هى عمود نور يكون بينهم و بين اللّه سبحانه » « 2 » « وقتى خداى تعالى ارادهء آفريدن امامى را مىفرمايد ، هفت برگ از برگهاى بهشت را مىآورند و امامى كه امام بعدى از او خواهد بود ، آنها را مىخورد و نطفه از همان به وجود مىآيد . پس از گذشت چهل روز بر نطفه در شكم مادرش ، وى مىتواند صدا را بشنود و پس از گذشت چهار ماه ، بر بازوى راست او اين آيهء شريفهء نوشته مىشود : « كلام پروردگار تو به صداقت و عدالت تمام گشت ، براى كلمات او تغيير دهنده‌اى نيست و او شنواى داناست . » و هنگامى كه از مادر متولّد مىشود ، به او حكمت عطا مىگردد و برايش چراغى از نور قرار داده مىشود كه با آن اعمال بندگان را مىبيند و به واسطهء روحى كه از جانب خداى تعالى كه بسيار مقدّس و مطهّر است ، همواره مورد تاييد قرار مىگيرد . اين روح ، از ملائك نيست و هرگز با كسى جز حضرت رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) و امامانى كه از فرزندان وى مىباشند ، نبوده است . آنان را استوار و موفق مىدارد و آن نور ستونى است كه بين آنان و خداى سبحان برافراشته شده است . » در ره اخلاص تو ، جز افتقارم هيچ نيست * و آن كه زاد او نه فقر است ، اندر اين ره بينواست نيستم محتاج دنيا چون فنايش در پى است * كار عقبى دار و حالش را كه در دار البقاست جرم اين عاصىّ مجرم ، روز حشر از حق بخواه * كز تو استغفار و غفران فراوان از خداست

--> ( 1 ) - بصائر الدرجات ، ص 129 ، انعام / 115 . ( 2 ) - بحار الانوار . ج 7 ، ص 191 . و عيون اخبار الرّضا ، ص 119 .