« اى سلمان ، خداى تعالى مرا از نور مختار و منتخب خود آفريد . آنگاه مرا فرا خواند ، اطاعتش كردم ، و از نور من « على » را آفريد . پس او را فرا خواند و او نيز خداوند را اطاعت كرد . و از نور من و على ، « فاطمه » را خلق فرمود و او را فرا خواند ، پس او نيز به اطاعت خداى تعالى مشغول شد . آنگاه از من ، على و فاطمه « حسن و حسين » را آفريد . آنگاه آن دو را فراخواند ، او را اطاعت كردند ، سپس خداى تعالى ما را به پنج نام از نامهاى خود نام‌گذارى فرمود : خداى تعالى ، « محمود » است و من « محمد » ، خداوند « على » است و اين هم « على » ، خداى تعالى « فاطر » است و اين « فاطمه » ، خدا « احسان » است و اين « حسن » ، خداى تعالى « محسن » است و اين « حسين » . آنگاه خداوند از نور « حسين » نه امام ديگر را آفريد و آنان را فرا خواند ، پس وى را اطاعت كردند ، قبل از آن كه خداى تعالى آسمان رفيع ، زمين گسترده ، هوا ، آب ، فرشته و بشر را بيافريند . و ما او را تسبيح و تقديس مىكرديم ، از او شنوايى داشتيم و اطاعتش مىكرديم . » سلمان عرض كرد : اى رسول خدا ، كسى كه جانشينان شما را بشناسد ، چه امتيازى دارد ؟ فرمودند : « يا سلمان من عرفهم حق معرفتهم و اقتدى بهم و والى وليهم و تبرأ من عدوهم