چون عزيز زهرا * بىكفن نبودى پيكرش مشوّش * در محن نبودى آن كه جان امكان بود * تا سه روز عريان بود يا كريم يا ربّ * از مصيبت او بحر ديده در جوش * قطره زين مصائب رفته از سرم هوش * تا به حشر گريانم مضطرب ، پريشانم * يا كريم يا ربّ چشمهء حق اليقين در نه سپهر دلبرى * در چرخ قوس محورى آن نور شمس داورى * از بهر ذرّه‌پرورى هر سمت و هر سو بنگرى * اندر ثريّا و ثرى جنّ و ملك ، حور و پرى * با پرچم پيغمبرى آن حجّت كبرى بود * آن مظهر اسما بود مولى جواد العارفين * آن چشمهء حق اليقين در فهم نآيد ذات او * ذاتش بود مرآت او از نفى و از اثبات او * روح است از نفحات او در عالم ذرّات او * در مصحف آيات او از كوثر و جنّات او * عطر گل مشكوة او گفتم : كه باشد اين وجود ؟ * گفتا وجودش بحر جود مولى جواد العارفين * آن چشمهء حق اليقين اين مرغ در پرواز كيست * در خيمه‌گاه راز كيست فياض چاره‌ساز كيست * با عالمى دمساز كيست آن كس كند آغاز كيست * آن محرم هر راز كيست از در ، درآيد باز كيست * اين صاحب اعجاز كيست فياض فيض سرمدست * آن قاف قدرت را به دست مولى جواد العارفين * آن چشمهء حقّ اليقين آمد ندايى از حرم * از آن حريم محترم قرعه به فال خود زدم * بهتر بد از سيم و زرم پرّ هماى دلبرم * سايه فكنده بر سرم هم در حيات و در ممات * مشكل گشاى كائنات