هستى . . . و پس از آن احسان خود را نسبت به ايشان دو چندان كرد « 1 » . ] ابن حجر در كتاب الصواعق المحرقه ، ابن صباغ در فصول المهمه و شبلنجى در نور الابصار از ابن طلحه پيروى كرده و اين داستان را نقل كرده‌اند . اين عده ، عمر مبارك حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام در اين داستان را نه سال ذكر كرده‌اند . ابن شهر آشوب مىگويد : « آن باز ، مارى را شكار كرد . « مأمون » ، آن را در آشپزخانه قرار داد و به همراهانش گفت امروز مرگ آن كودك به دست من نزديك شده است . سپس به مكان بازى كودكان بازگشت . و از امام عليه الصلاة و السلام كه در آن جا بود پرسيد : از اخبار آسمانها چه خبر دارى ؟ فرمودند : آرى اى خليفه ؛ پروردگار جهانيان مرا چنين گفت كه در آسمان دريايى عميق با امواجى متلاطم است . در آن مارهايى كه شكم آنها سبز و پشتشان خالهاى سياه و سفيد است وجود دارد . شاهان آنها را بوسيلهء بازهاى خود مىگيرند و دانشمندان را بدين طريق امتحان مىكنند . « مأمون » گفت : راست گفتى . و پدران و جدّت و نيز خدايت راست گفته‌اند . سپس وى را با خود سوار كرد و دخترش را به ايشان داد . » « 2 » تاريخ‌نويسان نيز اين كرامت را براى حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام ذكر كرده‌اند . امام عليه الصلاة و السلام علت ايجاد خلقت و مدار و محور كائنات است . پس خداى سبحان از حكمتها و شگفتيهاى آفرينش ايشان را مطلع مىفرمايد تا به بندگان خبر دهد و در روز حشر بر مردم حجت باشد . از اين قبيل كرامات و نشانه‌هاى امامت و دلائل خلافت الهيه كه عقل در آن سرگردان و متحير مىشود ، فراوان براى حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام نقل كرده‌اند . اما جاى بسى تأسف است كه راويان بدطينت با اين روايات لباس ذلت و خوارى بر ائمه دين عليهم السلام پوشانده تا آنان را در رديف ديگران قرار دهند . بايد بدانيم كه ائمه عليهم السلام كه امناء وحى هستند ، ما را از اعتراف به اين قبيل كرامات برحذر داشته‌اند . در روايت « ابراهيم ابن ابى محمود » چنين آمده است كه : خدمت حضرت امام رضا عليه الصلاة و السلام عرض كردم : اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ؛ در نزد ما رواياتى دربارهء فضائل حضرت امير المؤمنين على بن

--> ( 1 ) - مطالب السؤول ، ص 87 . ( 2 ) - مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 433 .