سخنى دربارهء محبت اهل بيت عليهم السلام امامان آشكار كنندهء راههاى هدايت و وسيلهء نجات از هلاكت هستند . در قيامت ، به محبّت ايشان ، اميد نجات مىرود . آنان اهل بخشش و جوانمردى هستند . تمام مدايح از ادا كردن حق ايشان فروتر مانده است . مكارم اخلاق از خلق و خوى و صفات بزرگ آنان گرفته شده است و تمام صفات پسنديده در اصل و نژاد آنان آمرزيده شده است . بهشت ، مشتاق است براى ايشان و در نتيجهء پيوند با آنان به دست مىآيد و دوزخ حاصل دورى از ايشان است . اينها ، همه ، بر تمام و يكايك ايشان صادق است و نيز بر حاضر و غائبشان . محبّت ورزيدن ، به معصومين ، واجب است ، دولت و حكومتشان پايدار ، سيادتشان در جهان ، استوار و لبهاى دوستانشان همواره پرخنده است . كدام شرافت بزرگتر از آن كه ، جدّ ايشان ، حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم باشد ؛ پدرشان حضرت امير المؤمنين على عليه الصلاة و السلام و مادرشان ، سيدهء زنان جهان ، حضرت فاطمهء زهرا سلام اللّه عليها باشند . چه كسى در اين افتخار همسنگ ايشان است ؟ چه كسى توان مسابقه دادن با ايشان را در علوّ مقام و ارزش دارد ؟ آنان به نهايت عزّ و جلال نايل آمده‌اند و بر همه پيشى گرفته‌اند . قلّه‌اى از سيادت نيست كه زير پاى ايشان نباشد و از آيندگان ، كسى نيست كه جلوتر از آنان باشند . اين ، « حق اليقين » است و بلكه « عين اليقين » .