( 1 ) فصل اول در كمى از مناقب او مناقب مولاى ما ، حسين ، به خوبى پيدا است و كنگرهء شرافت و بزرگوارىاش تابنده و هويدا است ؛ در هر چيزى او را درجه‌اى است بلند و پايه‌اى است ارجمند ؛ كسى را از شيعه و ديگران در برازندگى و فضل و برترى او سخنى نيست ؛ دانشمندانش به حقيقت شناختند و نادانان به پيروى آنان پرداختند ، چرا چنين نباشد كه شرف از هر طرف وى را فرا گرفته و نمودهاى بزرگوارى بر سراپاى او جا گرفته و زيبائى از هر سويش فرو مىبارد ؛ در اين گفتار ، مسلمانى را جاى انكار نيست ، جدش محمد مصطفى است و پدرش على مرتضى و جده‌اش خديجهء كبرى و مادرش فاطمهء زهرا و برادرش حسن شرافتمند با افتخار و عمش جعفر طيار و فرزندانش ائمهء اطهار و نژاد از هاشم برگزيدهء اخيار دارد . توئى تابنده كى بر كس نهانى * مگر كورى كه نتوان ديدن ماه ( 2 ) با آنكه در ذات خويش چنان است كه مولا و امام ما حضرت مهدى در