كه در نظر سطحى قابل اهميت نيست و به اصطلاح طلبه‌ها علميّتى ندارد ولى او در تأليف اين كتب ، خدمت بزرگى به عالم تشيع در نظر داشته و چون ملاحظه كرده است كه مجامع مذهبى روى اساس سوگوارى حضرت ابى عبد الله تشكيل مىشود و شاگردان اين محافل كه گاهى بعنوان جشن است و گاهى بعنوان سوگوارى و ماتم بيشتر از شاگردان حوزه‌هاى علمى و از مستمعين مجالس وعظ و مسئله‌گوئى ساده است و اگر زمام تبليغات اين مجالس از دست علماى بزرگ بيرون رود و به سليقهء يك مشت نوحه‌ساز و تعزيه‌پرداز واگذار شود در محيط عمومى شيعه واكنش بدى خواهد داشت و رنج و زحمتى كه براى تحرير اصول و كلام و تنقيح فقه و مرام شيعه كشيده مىشود بر باد خواهد رفت و براى همين وقت خود را صرف مىكند و كتاب « ارشاد » و « مسار الشيعة » مىنويسد و به همين وسيله ، اين مجالس عمومى مذهبى را رهبرى مىكند ؛ اين حسن كردار را از شيخ بزرگوار خود صدوق پيروى كرده كه امالى او هم در اين زمينه شاهكارى است . بر همين اساس ، در هر قرنى ، دانشمندان متوجّه و بزرگوارى بوده‌اند كه همّت گماشته از اين اصل پيروى كرده‌اند مانند شيخ طوسى و سيد ابن طاووس و سيد بحر العلوم و علّامهء مجلسى و مقدّس اردبيلى و در ميان صدها كتاب و مقاتل مغشوش يك رشته كتب معتبر در طول تاريخ رديف شده است كه راه دانشمندان منقد را شسته كرده . مؤلف كتاب نفس المهموم هم متوجّه اين نكته گرديده است