ترجمه اشعار عربى را به اشعار پارسى نقل كرديم و تا حدّ امكان و فرصت مقصود شاعر عرب را در شعر پارسى گنجانديم و تا چه اندازه توفيق تطبيق و اداى مقصود به دست آمده است موكول به نظر صاحب نظران استاد در دو زبان عربى و پارسى است كه بسى ارجمند و كميابند و اميد است كه پارسى زبانان استفادهء كاملى از ترجمه‌هاى اشعار ببرند و مخصوصاً اشعار رجز شهداى كربلا كه يكى از شاهكارهاى بلاغت و نمود رجوليّت آنهاست به شعر پارسى ترجمه گرديد . و اين كتاب از نظر رموز بسيارى كه هر كدام در موقع خود بيان شده و از نظر ترجمهء همهء اشعار كتب مقتل به شعر پارسى داراى ابتكار مفيدى است كه ارزش آن بر اهل فن پوشيده نيست . تذكّر ديگرى كه در اينجا لازم است ، اين است كه اين ترجمه از نسخهء چاپى كتاب نفس المهموم است كه مرحوم خلد آشيان آقاى سيّد احمد كتابچى در سال 1368 هجرى قمرى با چاپ حروفى روشن و زيبا منتشر كرده است و تصحيح بسزائى شده است ، در اين نسخه قسمتهاى متعدّدى از مؤلّف كتاب بعنوان پاورقى درج شده و ما براى آنكه تغييرى در مقصود مؤلّف نشده باشد ، آنها را در همان پاورقى درج كرديم زيرا مطالبى كه در يك سياقند و قسمتى از آنها را مؤلف در حاشيه قيد مىكند نظر خاصى دارد چنانچه مؤلف سيره ابن هشام كه تاريخ اسلام را نگاشته ، بعضى مطالب را در همان سياق تاريخ در حاشيه درج كرده و پس از تأمل معلوم مىشود علت آنكه پاره‌اى مطالب را در حاشيه درج