ترجمهء مؤلّف در خاتمه كتاب مناسب آمد مختصر شرح حالى از مؤلف - رحمه اللّه - بياوريم چون در جاى ديگر ترجمتى به طريقهء اهل رجال از آن مرحوم نديدم : معرّف رتبهء مكتسب و قريحهء فطرى و آثار او جز اينكه خود در فوائد الرضويه اسامى مصنفات خويش را ذكر كرده است و آنچه ناشرين كتب او در اول يا آخر كتب مطبوعه آورده‌اند و از تتبع كتب آن مرحوم معلوم مىگردد وى اديبى بارع و محدّثى خبير و مطلع و در ضبط مطالب دقيق و در فارسى و عربى فصيح و مردى با ذوق و خالى از تعصب و شجاع بود و مايل بود از آثار خود مردم را بهره‌مند گرداند و از ضبط مطالبى كه فايده كمتر داشت احتراز مىجست . و در نقل حديث در سير و تواريخ به طريقت قدما مىرفت و به مضمون « الحكمة ضالّة المؤمن حيثما وجدها اخذها » سخن حق را از هر كس مىشنيد مىگرفت و جمود نداشت مانند گروهى كه پندارند هر چه در كتب مؤلفين شيعى است صحيح و آنچه در تواريخ اهل سنت است باطل و همچنان كه شيخ مفيد ( ره ) از مداينى و زبير بن بكّار روايت كرده است مؤلف نيز از كتاب كامل و طبرى روايت آورده و سنى بودن آنان را مانع ندانسته است . به هر حال از فرزند برومند آن مرحوم حضرت ثقة الاسلام عماد الاعلام آقاى « حاج ميرزا على » نفع اللّه المسلمين بوجوده - در خواستم به قلم شريف خود مختصر شرح حالى به طريقت اهل رجال از والد خويش مرقوم دارد كه اهل البيت ادرى بما فيه از غايت لطفى كه با حقير داشتند اين تمنا را پذيرفتند و اينك بيان ايشان به نصّ لفظه : والد حقير عباس بن محمد رضا بن ابى القاسم بن محمد القمى الشيخ الاعظم و العماد الارفع الاقوم صفوة المتقدّمين و المتأخّرين خاتم المحدّثين مستخرج كنوز الاخبار و محيى ما اندرس من