مىشود و پيوسته در رحمت پروردگار غوطه‌ور باشد . ( 1 ) و در احاديث بسيار آمده است كه : زيارت آن حضرت موجب طول عمر و حفظ جان و مال و فزونى روزى و زدودن اندوه و روا شدن حاجات است ؛ بلكه كمتر چيزى كه به او دهند آن است كه خداى تعالى جان و مال او را حفظ كند تا به اهل خود بازگردد و چون روز قيامت شود او را حفظ كند نيكوتر . و حكايت شده است كه : چون خبر شهادت آن حضرت به اهل بلاد رسيد صد هزار زن نازا نزد قبر آن حضرت رفتند و همه فرزند آوردند و عرب مىگفتند : زن نمىزايد مگر به زيارت قبر مردى كريم رود . ( 2 ) از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت است كه : حسين عليه السّلام به ستم كشته شد و به اندوه و تشنهء دل افسرده ، خداوند قسم ياد كرد كه هرگاه غمگين و افسرده دل و گناهكار و تشنه و رنجور به زيارت او رود و خداى را نزد قبر او بخواند و به حسين عليه السّلام تقرّب جويد به خداى عزّ و جلّ ، خداوند غم از او دور كند و مسئلت او را عطا فرمايد و گناه او را بيامرزد و بر عمر او بيفزايد و روزى او را وسيع گرداند فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ [ 1 ] . ( 3 ) از ابى يعفور روايت است كه گفت : با حضرت صادق عليه السّلام گفتم : شوق من سوى تو موجب شد مرا كه براى تشرّف به خدمت تو در راه رنج بردم . فرمود : از پروردگار خود گله مكن چرا نرفتى نزد كسى كه حق او بر تو عظيم‌تر است از من . ( راوى اهل عراق بود به مدينه مشرّف شده بود براى رسيدن به حضور امام عليه السّلام و در راه رنج بسيار ديد و شكايت از رنج راه كرد امام با او آن كلام فرمود راوى گفت : ) آن كلام امام كه فرمود : چرا نرفتى نزد كسى كه حق او بر تو عظيم‌تر است از من ، بر من دشوارتر آمد از آنكه فرمود : از پروردگار خود شكايت مكن . و گفتم : كيست كه حق او بر من عظيم‌تر باشد از تو ؟ فرمود : حسين عليه السّلام ، چرا نزد او نرفتى كه خداى را بخوانى و حوائج خود را آنجا از او بخواهى ؟ و از آن حضرت است كه فرمود : آن كس كه حسين عليه السّلام را زيارت نكند ، از خير بسيار محروم گرديده است و از عمر او يك سال كاسته شده . ( 4 ) و در چند روايت آمده است كه : زيارت آن حضرت افضل اعمال است و به هر درهم كه انفاق كند هزار درهم او را عوض دهند . و در حديث ابن سنان فرمود : به هر درهم هزار درم و هزار درم براى او محسوب شود و شمرده تا ده بار و فرمود كه : پيغمبران و مرسلين و ائمّهء و فرشتگان به زيارت او آيند و براى

--> [ 1 ] سوره حشر ، آيه 2 .