محبوب حبيب تو محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و جانشين و وصى و امين او بهره مىبرند ما را هم از صورت او بهره‌ور گردان چنان كه اهل دنيا بهره ور گشتند خداوند صورت او را براى آنها از نور قدس خود بيافريد پس على عليه السّلام نزد ايشان است شب و روز به زيارت او فائز مىگردند و صبح و شام به روى او مىنگرند . ( 1 ) و نيز گفت : خبر داد مرا اعمش از جعفر بن محمد عليه السّلام از پدرش كه گفت : چون ابن ملجم ملعون بر آن حضرت ضربت زد آن ضربت در صورت آن حضرت كه در آسمان بود نمودار گشت و ملائكه پيوسته آن را مىبينند و بر كشندهء او لعن مىفرستند و چون حسين بن على عليهما السّلام به شهادت رسيد آن فرشتگان فرود آمدند و آن حضرت را برداشتند و در كنار آن صورت على عليه السّلام كه در آسمان پنجم بود بداشتند پس هرگاه فرشتگانى از آسمان بالا فرود آيند يا از آسمان اول بالا روند به آسمان پنجم براى صورت على عليه السّلام و او را نگرند يا حسين عليه السّلام را خون‌آلود ببينند بر يزيد و ابن زياد و كشندگان حسين بن على عليه السّلام لعن كنند تا روز قيامت . اعمش گفت : حضرت صادق عليه السّلام براى من فرمود : اين از علم مكنون و مخزون است و جز با كسى كه شايستهء آن باشد مگوى . مترجم گويد : امام عليه السّلام فرمود : اين از علم مخزون است به علّت آنكه ذهن اكثر مردم از شنيدن هر لفظ به معنى مادّى آن منصرف مىشود و هر چيز را عنصرى و مادّى پندارند و معانى ديگر را چون بيند منطبق با علم ناقص آنها نمىگردد منكر مىشوند اما آنكه مىداند موجود منحصر در محسوس نيست و عوالم بسيار است داند كه ممكن است امام عليه السّلام آوازى بشنود و ديگرى نشنود و نيز داند هر چيز را در هر عالمى صورتى است چنان كه مير فندرسكى گويد : چرخ با اين اختران نغز و خوش و زيباستى * صورتى در زير دارد آنچه در بالاستى و عالم ملائكه و سماوات و مجرّدات به منزلهء عقل عالم كبير است و صورت هر چيز در آن است مانند عقل ما كه صورت چيزها در آن هست . و مرد ديندار بايد چون حديثى شنيد و او را مستبعد آمد بىتأمّل رد نكند بلكه در آن توقّف كند و علم آن را به اهلش واگذارد . و اينكه گويند : مخالف عقل را بايد تأويل كرد براى كسى است كه در علوم عقليه و نقليه راسخ باشد مانند علّامه حلّى و خواجه طوسى - رحمهما اللّه - نه آنكه فرق ميان يقين و ظنّ و مستبعد و محال نمىگذارد .