( 1 ) و از امام باقر عليه السّلام روايت است كه : مردم در آن ميدان مىآمدند و كشتگان را به خاك مىسپردند جون را پس از ده روز ديدند بوى مشگ از او شنيده مىشد . پس از وى انيس ( به تصغير ) بن معقل اصبحى به ميدان آمد و مىگفت : انا انيس و انا ابن معقل * و في يمينى نصل سيف مصقل اعلو بها الهامات وسط القسطل * عن الحسين الماجد المفضّل ابن رسول اللّه خير مرسل و بيست و چند تن كشت تا كشته شد . پس از وى يزيد بن مهاجر بيرون آمد و ذكر او بگذشت . آنگاه حجّاج بن مسروق مؤذّن حسين عليه السّلام به ميدان آمد و مىگفت : اقدم حسين هاديا مهديّا * فاليوم تلقّى جدّك النّبيّا ثمّ اباك ذا النّدى عليّا * ذاك الّذى نعرفه وصيّا بيست و پنج مرد بكشت و كشته شد - رضوان اللّه عليه - . ( 2 ) پس از وى سعيد بن عبد اللّه حنفى و حبيب بن مظاهر اسدى و زهير بن قين بجلى و نافع بن هلال جملى شهيد شدند و ذكر آنان بگذشت . آنگاه جنادة بن حارث انصارى بيرون آمد و مىگفت : انا جناد و انا ابن الحارث * لست بخوّار و لا بناكث عن بيعتى حتّى يرثنى وارثى * اليوم شلوى في الصّعيد ماكث و شانزده تن را بكشت . ( 3 ) و پس از وى پسرش عمرو بن جناده به ميدان رفت و مىگفت : اضق الخناق من ابن هند و ارمه * من عامه بفوارس الانصار و مهاجرين مخضّبين رماحهم * تحت العجاجة من دم الكفّار خضبت على عهد النبىّ محمد * فاليوم تخضب من دم الفجّار فاليوم تخضب من دماء اراذل * رفضوا القرآن لنصرة الاشرار طلبوا بثارهم ببدر اذ أتوا * بالمرهفات و بالقنا الخطّار و اللّه ربّى لا ازال مضاربا * فى الفاسقين بمرهف بتّار هذا على الازدىّ حقّ واجب * فى كلّ يوم تعانق و كرار