* درهاء آسمان ( - درهاى آسمان ) ، بقعهء ( بقعه‌اى ) كى ( - كه ) ، بس ( - پس ) ، نكرستم ( - نگريستم ) كذامند ( - كدام‌اند ) دكرجه ( - دگر چه ؟ ) باشنه - پاشنه ) جبش يا چپش ( - كبش : قوچ ) ، سفرد ( - سپرد 736 ) * * * نمونه چند نكته دستورى : * اجتماع دو ضمير متصل در آخر فعل ، اگر خاموش بودتى ، چندان‌كه من بخواستمى بياوردتى ( ص 452 ) * آفريدندمان ( - ما را آفريدند ، ص 419 ) * صيغه مفرد در افعال گاهى بجاى جمع آمده است - . . . ببينى ( - ببينيد ) - . . . شما همه خاموش بودى ( - بوديد ) الاعلى 239 - . . . نگاه‌داشت ولايت مىكنى ( - مىكنيد ) ، به خوارى اظهار ايمان كردى ( - كرديد ) 227 * در آخر صيغهء افعل التفضيل گاهى علامت تفضيلى « تر » در فارسى را نيز اضافه كرده است مانند انورتر . . . * علامت جمع فارسى « ها » را در كلمات جمع عربى اضافه كرده است : انهارها ، سلسلها ، سفيد ، كتب‌ها ، خصال‌هاى جميل ، اعمال‌ها . . . * مطابقت عدد با معدود : دو هزار بردها ( برد يمانى ) 318 * ضمير متصل « ش » بجاى ضمير « او » : ببينندش ( - او را ببيند ) - . . در رسيد پيش از آن كش ( - كه او را در رسانيد 228 ( درس باب 21 ) - . . . ازش ياد كرديم 782 * باء تأكيد بر سر فعل منفى ، مانند : صحيفه بندرندى ( ص 112 مكرر ) * « با » بجاى حرف اضافه « به » - . . . كاهنه گفت با مكه رويد 227 - . . . با پس ايستيدند ( - به پس ايستادند ) 232 - . . . با او رد كردم بفرمان تو 238 - . . . ابا رسول ، بجاى « به رسول »