ملاحظاتى در شيوهء نگارش نسخه‌هاى خطى و بعضى نكات دستورى : 1 - نسخه نصيرى ، به رمز « ن » * به خط نسخ سدهء ششم ، در 48 برگ ، از آخر باب 16 كتاب تا آخر باب 26 و باب‌هاى 19 و 20 را ندارد . * غالب كلمات معرب است و در بعضى نشانگر لهجهء كاتب ( گويا خراسانى ) است مانند : توانى ( بضم تاء ) ، جوان ( بضم جيم ) ، بسر ( - پسر ، بضم باء ) * سرهم‌نويسى دارد : خانها ( - خانه‌ها ) ، واقعها ( - واقعه‌ها ) ، حفرها ( - حفره‌ها ) قلعها ( - قلعه‌ها ) خورم ( - خرم ) ، هروز ( - هر روز 18 ) ، نبدست ( - نه بدست ) - . . . لواء حمد روز قيامت بدست من باشد نبدست آدم ( 173 ) * ياء كوچك ( مانند همزه ) در آخر كلمات مضاف مختوم به الف : لواء حمد ، جزاء خير ، جاء تو ( - جاى تو ) . . . - اينان امينيان خدااند در خلق ( ص 192 ) * تبديل حروف ( در لهجه ) : سولاخ ( - سوراخ ) سنب ( - سم ) ، دنب ( - دم ) ، استون ( - ستون ) ، اسفيد ( - سفيد ) ، هژدهم ( - هيجدهم ) ، سفرد ( - سپرد ) * ضمائر متصل : ام ، اى ، ايم ، ايد ، اند . به دنبالهء اسم ، جدا آمده است : - . . . اى قريش شما معز ولد اسماعيل‌ايد » - . . . و من برادر وىام » - . . . خداى و من از او راضىايم » - . . . و بعد ازين پيش قريش آيم » * باء تأكيد يا زينت ، و نون يا ميم نفى ، گاهى جدا از فعل آمده است مانند : ببينى ، - بايستى ، بنه‌ايستد ( ص 233 ) ، نه پرسيدم ، نه پيچيذه ) - باب 24 * در موضع دال ، ذال نوشته است ، مانند : خوذ ( - خود ) ، خذا ( - خدا )