اراك بود ، پيغمبر بر آن نگران شد . فهم كردم كه آن را مىطلبد . عرض كردم كه : مسواك را مىطلبى ؟ به قبول آن اشارتى كرد ، پس بگرفتم و با آب دهان خود نرم ساختم بستد و به تعجيل مسواك زد ، شاد شدم كه در آخر نفس آب دهان من با آب دهان پيغمبر آميخته شد . همانا رسول خداى را در ميان حيات و ممات بينونتى نيست و تصرّف وجود مباركش در كاينات و احاطت علمش از حقيقت اشياء به سبب ممات نقصان نپذيرد . بالجمله از حضرت ابى جعفر عليه السّلام حديث كرده‌اند كه فرمود : قال رسول اللّه لاصحابه : حياتى خير لكم تحدّثون و نحدّث لكم و مماتى خير لكم تعرض علىّ أعمالكم فان رأيت حسنا جميلا حمدت اللّه على ذلك و ان رأيت غير ذلك استغفرت اللّه لكم . رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله با اصحاب خطاب فرمود كه : حيات و ممات من نيكو نعمتى است براى شما چه در زندگانى من از معضلات حكم و مجهولات خويش با من سخن كنيد و پاسخ بگيريد و چون از جهان بيرون شوم همه روزه اعمال شما را بر من عرضه دارند اگر نيكو كرده‌ايد خداى را سپاس بگزارم و اگر عصيان ورزيده‌ايد براى شما استغفار كنم . در خبر است كه رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله در حيات خويش ضياعه دختر زبير بن عبد المطّلب را كه دختر عمّ پيغمبر است با مقداد بن اسود عقد بست و فرمود : اين تزويج بدان كردم كه نكاحها پست شود و كس رعايت حسب و نسب نكند ، گرامىترين شما در نزد خدا پرهيزكارترين شما است . وصيّت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در جاى قبر مقرّر است كه چون هنگام رحلت رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله نزديك شد ، على عليه السّلام را فرمود كه چون من از جهان بيرون شوم جسد مرا در همين مكان كه خانهء عايشه است به خاك بسپار و قبر مرا چهار انگشت از زمين افراشته بدار ، و آب بر زبر قبر من بريز .