انّ لكلّ دين خلقا ، و انّ خلق هذا الدّين الحياء [ هر دينى خوى خاص دارد و خوى دين ما حياست ] . انّ لكلّ ساع غاية و غاية كل ساع الموت [ هر رهسپارى مقصدى دارد و مقصد رهسپار مرگ است ] . انّ لكلّ شىء معدنا و معدن التّقوى قلوب العارفين [ هر چيزى معدنى دارد و معدن پرهيز كارى دل عارف است ] . انّ لكلّ شىء قلبا و انّ قلب القرآن يس : هر شيئى را قلبى است و قلب قرآن سورهء مباركه ياسين است . انّ لكلّ نبىّ دعوة ، و انّى اختبات دعوتى شفاعة لامّتى يوم القيمة . انّ المؤمن يؤجر فى نفقته كلّها ، الّا شيئا جعله فى التّراب و البناء [ مؤمن از مخارج خود ثواب مىبرد جز آنچه به خاك سپارد يا ساختمان كند ] . انّ اكثر ما يدخل النّاس النّار الاجوفان : الفرج و الفم . همانا بيشتر چيزى كه مردم را به آتش مىافكند دهان و فرج است كه مورث حرام خوردن و زنا كردن است . انّ اكثر ما يدخل الجنّة النّاس تقوى اللّه ، و حسن الخلق [ مردم بيشتر به واسطهء ترس خدا و نيك خلقى به بهشت مىروند ] . انّ الفتنة تجيء فتنسف العباد نسفا ، ينجو العالم منها بعلمه [ فتنه بيايد و بندگان را مغلوب كند و دانشمند به كمك دانش خود از آن رهائى يابد ] . انّ العين لتدخل الرّجل القبر ، و تدخل الجمل القدر [ چشم بد مرد را به قبر مىرساند و شتر را به ديگ مىكشاند ] . انّ الّذى يجرّ الثوب خيلاء ، لا ينظر اللّه اليه يوم القيمة [ كسى كه از روى تكبّر جامهء خود را مىكشد خدا روز رستاخيز به دو نمىنگرد ] . انّ اللّه جميل يحبّ الجمال [ خداوند زيباست و زيبائى را دوست دارد ] . انّ اللّه يحبّ المؤمن المعترف . انّ اللّه يحبّ البصر النّافذ عند مجىء الشّهوات ، و العقل الكامل عند نزول الشّبهات ، و يحبّ السّماحة و لو على تميرات ، و يحبّ الشّجاعة و لو على قتل حيّة : خداوند دوست مىدارد چشم بينا را هنگام اقتحام آرزوها ، و دوست دارد عقل كامل را در ورود شبهات كه حق از باطل بازداند ، و