حفظ الغيب يارى كند خدايش در دنيا و آخرت يارى كند ] . من طلب علما فادركه كتب له كفلان من الاجر . كسى كه طلب كند علمى را و دريابد آن را ، نوشته مىشود از براى او پاداش كردار دو چندان . من طلب علما و لم يدركه كتب له كفل من الاجر : و كسى كه طلب كند علمى را و درنيابد آن را ، پاداش او را يك چندان نگارند . من آتى إليكم معروفا فكافئوه ، فإن لم تجدوا فادعوا له حتّى تعلموا أنّكم قد كافأتموه : كسى كه بياورد از براى شما معروفى ، پاداش كنيد احسان او را ، و اگر او را درنيابيد در حق او دعاى خير گوئيد ، تا گاهى كه پاداش او كرده باشيد . من أصاب مالا من مهاوش « 1 » ، أذهبه اللّه في نهابر « 2 » . [ هر كه مال از حرام به دست آورد در حوادث سخت از دست بدهد ] . من نظر في كتاب به غير إذنه فكأنّما ينظر في النّار . كسى كه بيرون اجازت در مكتوب ديگرى نگران شود ، چنان باشد كه در آتش دوزخ نگرد . من كان آمرا بمعروف فليكن امره ذلك بمعروف [ هر كه به نيكى وادار كند همين وادار كردنش نيز به نيكى باشد ] . من طلب الدّنيا به عمل الآخرة فما له فى الآخرة من نصيب . [ هر كه عمل آخرت كند و دنيا طلبد از آخرت بهره‌اى ندارد ] . من اوتى معروفا فلم يجد جزاء الّا الثّناء ، فقد شكره و من كتمه فقد كفره : آن را كه از كس نعمتى و معروفى عايد شود و پاداش آن را قادر نباشد جز اين كه معطى را ثنا گويد او را پاداش كرده باشد ، و كسى كه نعمت معطى را پوشيده دارد كفران نعمت كرده باشد . من اوتى معروفا فليكافئ به ، فان لم يستطع فليذكره ، فان ذكره فقد شكره . من رأى عورة فسترها ، كان كمن احيى موءودة من قبرها : كسى كه ببيند برهنه را و بپوشاند چنان است كه زنده كند دخترى را كه زنده در قبر كرده باشند . - و اين رسم جاهليت بود كه بعضى از قبايل دختر خود را زنده در گور مىكردند ، شرح آن در جلد دويم از كتاب اول رقم شد - . من طلب محامد النّاس بمعاصى اللّه ، عاد حامده من الناس ذاما [ هر كه ستايش

--> ( 1 ) . مهاوش : مالى كه از راه غير مشروع بدست آيد . ( 2 ) . نهابر : مهالك .