و قال : كلّ أربعين دارا جيران من بين يديه ، و من خلفه ، و عن يمينه ، و عن شماله : هر مرد را كه صاحب دار باشد ، از چهار سوى تا چهل خانه به شمار همسايگان مىرود ، و رعايت همسايگان را شايانند . و قال : حقّ المسافر ان يقيم عليه اصحابه اذا مرض ثلاثا . مسافران را با يكديگر حقى است كه اگر يك تن مريض شود سه روز با او بپايند . و قال : يوما لجلسائه أ تدرون ما العجز ؟ قالوا : اللّه و رسوله أعلم . قال : العجز ثلاثة : أن يبدر أحدكم بطعام يصنعه لصاحبه ، فيخلفه و لا يأتيه . و الثّانية أن يصحب الرّجل الرّجل أو يجالسه يحبّ أن يعلم من هو ؟ و من أين هو ؟ فيفارقه قبل أن يعلم ذلك . و الثّالثة أمر النّساء يدنو أحدكم من أهله فيقضي حاجته ، و هي لم تقض حاجتها . فقيل : كيف ذلك يا رسول اللّه ؟ قال : يتحوّس و يمكث حتّى يأتي ذلك جميعا . يك روز رسول خدا با اصحاب فرمود : آيا مىدانيد عجز چيست ؟ گفتند : خدا و رسول داناتر است . فرمود : عجز بر سه گونه است : نخست آن كه طعامى از بهر دوست خود بسازد ، پس او مخالفت كند و حاضر نشود . دويم آن كه مردى با مردى مجالست و مصاحبت كند و بخواهد تا بداند او كيست ؟ و از كجاست ؟ و قبل از معرفت او مفارقت كند . سه ديگر مردى است كه با اهل خود مضاجعت و مخالطت كند ، و حاجت خود براند ، و زن نارانده حاجت بماند . عرض كردند : پس چگونه شود ؟ فرمود : بماند تا زن نيز حاجت براند . و قال : حسن الجوار يعمر الدّيار و ينسئ فى الاعمار : نيكوئى با همسايه سبب آبادى ديار ، و طول عمر گردد . و قال : العطاس للمريض دليل العافية و راحة البدن : عطسه زدن رنجوران برهانى است بر صحت و سلامت ايشان . اذا عطس المسلم ثمّ سكت لعلّة تكون به ، قالت الملائكة عنه : الحمد للّه ربّ العالمين . فان قال : الحمد للّه ربّ العالمين ، قالت الملائكة ، يغفر اللّه لك . هرگاه مرد مسلم عطسه زند ، و از بهر علتى ساكت بماند ، فريشتگان از قبل از گويند : الحمد للّه ربّ العالمين و اگر خود اين كلمه بگويد فريشتگان از بهر او استغفار كنند . و قال : من حفظ على امّتى اربعين حديثا ممّا يحتاجون اليه فى امر دينهم ، بعثه اللّه عزّ و جلّ يوم القيمة فقيها عالما : آن كس كه چهل حديث از بر كند از آنچه امت را