و قال : ترك الشّرّ صدقة : دست از زيان مردم بازداشتن صدقه در راه خداست . و قال : اربعة تلزم كلّ ذى حجى و عقل من امّتى . فرمود : چهار چيز است كه عقلاى امّت من از آن جدا نشوند . عرض كردند : آن كدام است ؟ قال : استماع العلم و حفظه و نشره و العمل به . فرمود : استماع مسائل علميه و به خاطر سپردن آن و انتشار آن و كار كردن به آن . و قال : انّ من البيان سحرا ، و من العلم جهلا ، و من القول عيّا . [ فرمود ] : همانا بعضى از بيان سحر است و بعضى از علم جهل است و پاره‌اى از گفتار عجز در سخن و گنگى است . و قال : السّنّة سنّتان : سنّة فى فريضة الاخذ بعدى بها هدى . و تركها ضلالة و سنّة فى غير فريضة الاخذ بها فضيلة و تركها الى غير خطيئة . [ فرمود ] : اوامر شرعيه بر دو گونه است : نخست واجبات است كه اجراى آن هدايت است و ترك آن ضلالت ، و ديگر مندوبات و مستحبّات است ، در اجراى آن فضيلت است و در ترك آن معصيت نيست . و قال : من ارضى سلطانا بما يسخط اللّه خرج من دين اللّه . كسى كه رضاجوئى سلطان كند به چيزى كه يزدان را به غضب آرد از دين بيرون شده باشد . و قال : خير من الخير معطيه و شرّ من الشّرّ فاعله . [ فرمود ] : بهتر از خير عامل خير است ، و بدتر از شرّ فاعل شرّ . و قال : من نقله اللّه من ذلّ المعاصي إلى عزّ الطّاعة أغناه بلا مال ، و أعزّه بلا عشيرة ، و انسه بلا أنيس . و من خاف اللّه أخاف منه كلّ شيء و من لم يخف اللّه أخافه اللّه من كلّ شيء ، و من رضي من اللّه باليسير من الرّزق ، رضي اللّه منه باليسير من العمل . و من لم يستحي من طلب الحلال من المعيشة خفّت مؤنته ، و رخى باله و نعم عياله . و من زهد في الدّنيا ، أثبت اللّه الحكمة في قلبه و أنطق بها لسانه و بصّره عيوب الدّنيا ، داءها و دواءها ، و أخرجه من الدّنيا سالما إلى دار القرار : فرمود : كسى را كه خداوند از مصارع « 1 » عصيان به امتثال فرمان كشانيد بىمدد مال غنى فرمود ، و بىتقويت عشيرت عزّت گذاشت و بدون انيس مأنوس داشت . و آن

--> ( 1 ) . مصارع : جمع مصرع ، كشتى گرفتن و بر زمين افكندن ، كشتىگير .