و حاسد را سه نشان است : چون حاضر نباشى غيبت آغازد ، و چون درآئى آغاز ضراعت سازد و هنگام مصيبت شماتت كند . و مسرف را دو نشان است : ثروت خويش را به كارى كه سود نبخشد بذل كند و فخر داند ، و بهاى چيزى كه هنوز به دست نكرده به وام گيرد و بخورد . و غافل را چهار نشان است : كورى در طريق دين ، و عدم خضوع در مسالك يقين و طلب لهو و لعب و نسيان از فرمان يزدان . و كسلان را چهار نشان است : در امتثال امر اهمال كند تا مقصر شود ، و در انجام امر افراط كند چندان كه ضايع بگذارد و تضييع امر كند چندان كه گناهكار گردد . و هنگام اداى عبادت تنگدل شود . و كذّاب را چهار نشان است : چون سخن كند دروغ زند ، و چون سخن از كس بشنود به دروغ دارد ، و سخن چين باشد و از بهتان زبان كشيده ندارد . و فاسق را چهار نشان است : همواره از پى لهو و لعب رود ، و امور نكوهيده بىفايده را مرتكب شود ، دست از مخاصمت و مبارات بازندارد و مردم را به تهمت و بهتان بيازارد . و جابر را چهار نشان است : در حضرت يزدان طريق عصيان سپارد ، و پناهندگان و همسايگان را بيازارد ، و قرآن را نكوهيده دارد و با طغيان تقرّب جويد . چون سخن بدين جا رسيد شمعون عرض كرد : قلب مرا شفا دادى ، و چشم مرا بينا فرمودى و طريق هدايت بنمودى . نصايح رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله از براى شمعون بن لاوى فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : يا شمعون انّ لك اعداء يطلبونك و يقاتلونك ليسلبوا دينك من الجنّ و الانس .