لسان الملك سپهر
2158
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
عورت و سدّ جوع نجويند ، و دولت عقبى را شرط غنى دانند ، پس بر ايشان چنان كه خداى فرمايد هيچ حزنى و خوفى نيست . و گروه ديگر به آنانند كه اندوختن مال از طريق حلال خواهند تا رعايت رحم كنند ، و برادر دينى را بذل فرمايند ، و با درويشان به طريق مواساة روند و كسب شيء از طريق حرام نكنند ، و حقوق شرعيه را از مال انفاق فرمايند . و اگر اين جماعت در قيامت دستفرسود حساب شوند پايمال عذاب گردند ، و اگر مورد رحمت و مغفرت آيند به سلامت مانند . سه ديگر : آن گروهاند كه اندوختن مال را خواه از در حلال و خواه از در حرام حريص باشند ، و آنچه واجب است از مال فرو نگذارند ، اگر بذل كنند از در اسراف روند و اگر نگاه دارند به حكم بخل باشد . قال : الا و انّ لكلّ امرئ رزقا هو ياتيه لا محالة ؛ فمن رضى به بورك له فيه ، و من لم يرض به لم يبارك له فيه و لم يسعد ، انّ الرّزق ليطلب الرّجل كما يطلبه اجله : همانا از براى هر كس رزقى مقرّر است ، هر كه بدان رضا دهد از بهرش مبارك افتد ، و اگر نه مبارك نخواهد بود ، بىگمان رزق طلب مىكند مرد را چنان كه او را اجل طلب مىكند . در نصيحت قيس بن عاصم فرمايد قيس بن عاصم المنقرى با وفد بنى تميم بر رسول خداى درآمد ، و بر حسب فرمان غسل كرده به حضرت شتافت و عرض كرد : يا رسول اللّه ، مرا موعظتى فرما . قال : يا قيس انّ مع العزّ ذلّا و انّ مع الحيوة موتا ؛ و انّ مع الدّنيا آخرة ، و انّ لكلّ شىء حسيبا ؛ و على كلّ شىء رقيبا ، و انّ لكلّ حسنة ثوابا و لكلّ سيّئة عقابا ، و انّ لكلّ اجل كتابا و انّه يا قيس لا بدّ لك من قرين يدفن معك و هو حىّ « 1 » و تدفن معه و انت ميّت ، فان
--> ( 1 ) . متن چاپ سنگى : و هو حقّ