يا علىّ رحم اللّه والدين حملا ولدهما على برّهما . فرمود : خداوند رحم كند پدر و مادرى را كه فرزند را نيكو تربيت فرمايند تا از او نيكى بينند . يا علىّ من احزن والديه فقد عقّهما : كسى كه پدر و مادر را برنجاند عرضهء عقوق ماند . يا علىّ من اغتيب عنده اخوه المسلم و استطاع نصره فلم ينصره خذله اللّه تعالى فى الدّنيا و الآخرة . هر كه غيبت برادر دينى را از كس اصغا فرمايد و با نيروى نصرت از در منع برنيايد ، خداوندش در دو جهان ذليل فرمايد . يا علىّ من كفى يتيما فى نفقته بماله ، حتّى يستغنى وجبت له الجنّة البتّة : هر كه يتيمى را كفيل شود چندان كه بىنياز گردد البته به پاداش ، بهشت يابد . يا علىّ من مسح يده على رأس يتيم ترحّما ، اعطاه اللّه عزّ و جلّ بكلّ شعرة نورا يوم القيمة . كسى كه از در رأفت دست بر سر يتيمى كشد ، خداوندش به عدد هر موى سر يتيم در قيامت نورى عطا كند . يا علىّ لا فقر أشدّ من الجهل ، و لا مال أعود من العقل ، و لا وحدة أوحش من العجب ، و لا عقل كالتّدبير ، و لا ورع كالكفّ عن محارم اللّه تعالى ، و لا حسب كحسن الخلق ، و لا عبادة مثل التّفكّر : هيچ فقرى صعب‌تر از جهل ، و هيچ مالى با فائده‌تر از عقل نيست و هيچ تنهائى خوفناك‌تر از وحدت در خودبينى نباشد . فايدهء عقل وقتى است كه به كار بندى و افضل پرهيزكارى آن است كه از محرمات الهى بپرهيزى ، و اشرف حسب خلق ارجمند است و افضل عبادت تفكر در صفات خداوند . يا علىّ آفة الحديث الكذب و آفة العلم النّسيان و آفة العبادة العزّة و آفة الجمال الخيلاء و آفة العلم الحسد : دروغ : رونق حديث را ببرد ، و نسيان : علم را از رونق بيندازد ، و عزّت : دفع عبادت دهد ، و كبر : نيكوئيها را پست كند ، و حسد : فساد دانش گردد . يا علىّ اربعة يذهبن ضياعا : الاكل على الشبع ، و السّراج فى القمر و الزّرع فى السّبخة ، و الصّنيعة الى غير اهلها . چهار چيز ضايع مىگذرد : در سيرى غذا خوردن ، و چراغ به ماهتاب بردن ، و در شوره‌زار زراعت كردن ، و به مردم نااهل جود و احسان فرمودن .