محاورت از شوكت پادشاه بكاهد ، ديگر آنكه با مردم ناجنس مجلس كند ، ديگر آن كس كه حديث كند از بهر آن كس كه سخنش را مكانت اصغا ننهد . يا علىّ حرّم اللّه الجنّة على كلّ فاحش بذىّ ، لا يبال ما قال و لا ما قيل له : خداوند مردم زشت كار را كه باك ندارند از آنچه مىگويند و از آنچه از بهر ايشان گفته مىشود از دخول بهشت دفع دهد . يا علىّ طوبى لمن طال عمره ، و حسن عمله : خوشوقت آن كس كه زندگانى فراوان كند ، و كار به فرمان كند . يا عليّ لا تمزح فيذهب بهاؤك ، و لا تكذب فيذهب نورك ، و إيّاك ، و خصلتين ، : الضّجر و الكسل ، فإنّك إن ضجرت لم تصبر على حقّ ، و إن كسلت لم تؤدّ حقّا . فرمود : مزاح مكن كه رونق تو برود ، و دروغ مگو كه نور تو برخيزد ، و از ضجرت و كسالت بپرهيز چه اگر دلتنگ شوى در اجراى حقّ آهنگ نكنى ، و چون به كسالت مانى اداى حقّ نتوانى . يا علىّ لكلّ ذنب توبة ، الّا سوء الخلق ، فانّ صاحبه كلّما خرج من ذنب دخل فى ذنب آخر . هر معصيتى را توبتى است جز سوء خلق را ، چه خلق زشت مجال نگذارد ، هر توبتى را بىتوانى از دنبال در آيد . يا علىّ اربعة اسرع شىء عقوبة : رجل احسنت اليه فكافأك بالاحسان اليه إساءة و رجل لا تبغى عليه و هو يبغى عليك ، و رجل عاهدته على امر فوفيت له و غدر بك و رجل وصلت قرابته فقطعها . ارتكاب چهار چيز است كه عقابش به سرعت فرا رسد : نخستين مردى را كه احسان كنى و او به پاداش زيان رساند ، و ديگر مردى را كه با او آهنگ بغى و فساد ندارى و او با تو طريق طغيان سپارد ، و ديگر مردى كه با او به عهد وفا كنى و او با تو دغل و دغا كند ، و ديگر مردى كه حبل قربت او را وصل كنى و او سلسله محبّت تو را قطع كند . يا علىّ ، استولى عليه الضّجر رحلت عنه الراحة : بر كسى كه بلاى ضجرت استيلا يافت از ساحت او راحت بيرون شتافت . يا عليّ اثنتا عشرة خصلة ينبغي للمسلم أن يتعلّمها على المائدة : أربعة منها فريضة ، و أربعة منها سنّة ، و أربعة منها أدب . فأمّا الفريضة : فالمعرفة بما يأكل ، و التّسمية ، و الشّكر ، و الرّضا . و أمّا السّنّة : فالجلوس على الرّجل اليسرى ، و الأكل