وصاياى رسول خدا از براى علىّ مرتضى ( كما فى من لا يحضره الفقيه ) به اسانيد صناديد « 1 » علما تقرير يافته كه رسول خدا ، علىّ مرتضى را فرمود : تو را به اندرز وصيّت مىكنم ، مادام كه وصيّت مرا محفوظ دارى با خير و نيكوئى توأمان باشى ، آنگاه فرمود : يا عليّ من كظم غيظا و هو يقدر على إمضائه أعقبه اللّه تعالى يوم القيمة أمنا ، و إيمانا يجد طعمه . يعنى : هر كس با توان كيفر جستن خشم خود بنشاند ، خداوندش در محشر شهد امن و ايمان بچشاند . يا عليّ من لم يحسن وصيّة عند موته ، كان نقصا في مروّته و لم يملك الشّفاعة : هر كس هنگام وداع اين جهان سخن به وصيّت نراند از شفاعت من بازماند . يا عليّ أفضل الجهاد من أصبح و لم يهمّ بظلم أحد . بزرگترين جهاد آن كس راست كه بامداد كند بىآنكه آزار كس برانديشد . يا عليّ من خاف النّاس لسانه فهو من أهل النّار . آن كس كه مردمانش از زيان زبان بهراسند از آتش دوزخ رها نشود . يا عليّ شرّ النّاس من أكرمه النّاس اتّقاء شرّه . بدترين مردم كسى است كه مردمش گرامى دارند تا از شرّ او ايمن باشند . يا عليّ شرّ النّاس من باع آخرته بدنياه ، و شرّ من ذلك من باع آخرته به دنيا غيره . بدتر مردم آن كس است كه دين به بهاى دنيا نهد ، و از اين ناخوشتر آن كس كه دين به دنياى ديگر كس دهد .

--> ( 1 ) . صناديد ، جمع صنديد : بزرگان و پهلوانان قوم .