دويم : معجزهء شق القمر است ، بدان شرح كه - در جلد دويم از كتاب اول ناسخ التواريخ - مرقوم شد . سيم : آنكه در سفر حجّة الوداع در قبيلهء يمامه طفلى متولد شد ، همان روز به حضرت پيغمبر آوردند ، فرمود : اى كودك من كيستم ؟ عرض كرد : رسول خدائى ، فرمود : راست گفتى بارك فيك . و از آن پس ديگر سخن نكرد تا آنگاه كه وقت گويائى او برسيد ، و از اين روى به مبارك يمامه معروف شد . چهارم : امّ سلمه و عبد اللّه بن عباس و ابو سعيد خدرى و زيد بن ارقم رضى اللّه عنهم حديث كنند : كه پيغمبر در بيابانى عبور داشت ، آوازى شنيد كه يا رسول اللّه ! پيغمبر نيك نظر كرد ، آهوئى ديد به گوشهء خيمه بسته . گفت : يا رسول اللّه نزديك من آى . فرمود : حاجتى دارى ؟ عرض كرد : در اين كوه دو بچه دارم مرا بگشاى تا آنها را شير دهم و بازآيم ، فرمود : همانا بازآئى ؟ عرض كرد كه : اگر بازنيايم خداوند مرا عذاب عشّاران « 1 » كند ، آهو را بگشاد برفت و بچگان را شير داد و بازآمد ، پيغمبر بند بر آن نهاد و از خداوند آن خواستار شد تا آهو را آزاد ساخت ، پس بند او برداشت و آن آهو همىرفت و گفت : اشهد ان لا إله الّا اللّه و انك رسول اللّه . پنجم : ابن عباس و عبد اللّه بن عمر حديث كنند : كه مردى اعرابى از بنى سليم كه سعيد يا معاذ نام داشت ، صيد سوسمارى كرده براى خورش اهل خويش مىبرد ، عبور او بر پيغمبر افتاد و نزد آن حضرت انجمنى بزرگ بود ، خود را در ميان جمع بگنجانيد و گفت : يا محمّد سوگند به لات و عزّى كه با تو ايمان نيارم ، مگر اين سوسمار با تو ايمان آرد و سوسمار را رها كرد ، و سوسمار طريق فرار داشت ، پيغمبر فرمود : ايّها الضّبّ اقبل « 2 » . پس سر برتافت آنگاه فرمود : اى ضب . عرض كرد : لبيك و سعديك . فرمود : كه را پرستش مىكنى ؟ گفت : خدائى كه در آسمان است عرش او ، و در زمين است سلطان او ، و در بحر است سبيل او ، و در بهشت است رحمت او ، و در دوزخ است عذاب او . فرمود : من كيستم ؟ گفت : رسول پروردگار عالميان و خاتم پيغمبران ، فلاح و رستگارى يابد هر كه تصديق تو كند و زيان كار گردد هر كه تكذيب تو نمايد . و اعرابى چون اين بشنيد ، گفت : اشهد ان لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و انّك عبده و رسوله و در اين گواهى موى و بشره و سر و علانيهء من ، با من موافق‌اند ،

--> ( 1 ) . عشّاران : گمرك‌چيان . ( 2 ) . يعنى : اى سوسمار رو كن به سوى ما .