فاذا نحن بالوحوش نراعى * صوت غيث مجلجل هطّال فحملنا غلامنا ثمّ قلنا * جاهد الصّيد غير امر احتيال فجرى بالغلام شبه حريق * فى يبيس تذروه ريح « 1 » الشّمال بين غبرى « 2 » و ملمع و نحوص « 3 » * و نعام يردن حول الرّيال لم يكن غير لمحة الطّرف حتّى * كبّ تسعا يعتامها كالمعالى فظللنا ما بين شاو وذى * قدر و ساق و مسمع مقوال فى شباب يسقون من ماء كرم * عاقدين البروق فوق العوالى ذاك عيش شهدته ثمّ ولىّ * كلّ عيش مصيره للزّوال در اين قصيده عامر بن الطفيل را مدح كند و علقمة بن علاثه را هجا گويد : شاقتك من نبلة اطلالها * بالشّط فالوتر الى حاجر فركن مهراس الى مارد * فقاع منفوحة « 4 » ذى الحائر دار لها غيّر آياتها * كلّ ملّث صوبه ماطر و قد أراها وسط اترابها « 5 » * فى الحىّ ذى البهجة للسّامر اذ هى مثل الغصن ميّالة * تروق عينى ذى الحجى الزّائر كبيعة صوّر محرابها * مذهّب ذو مرمر مائر او بيضة فى الدّعص « 6 » مكنونة * او درّة سيقت لدى تاجر قد حجم الثّدى على صدرها * فى مشرق ذى بهجة باهر يشفى غليل الصّدر لاه بها * حوراء تصبى « 7 » نظر النّاظر ليست بسوداء و لا عنفص * تسارق الطّرف الى الدّاعر عهدى بها فى الحىّ قد سر بلت * صفراء مثل المهرة الضّامر شهيرة الخلق لباخيّة * قرينة بالخلق الطّاهر لو اسندت ميتا الى نحرها * عاش و لم ينقل الى قابر

--> ( 1 ) . ذرت الرّيح : يعنى پراكنده كرد . ( 2 ) . غبرى : به معنى كبك ماده است . ( 3 ) . نحوص : گورخرى را گويند كه بچه نداشته باشد . ( 4 ) . منفوحه : قريه‌اى مشهور از نواحى يمامه كه مسكن اعشى بوده و قريش نيز در آنجاست . ( 5 ) . اتراب جمع ترب : همزاد را گويند . ( 6 ) . دعص : تودهء ريگ را گويند . ( 7 ) . خواند او را به عشق بازى .