هشتم : چون ابتدا به تطوع فرمودى ترك آن قبل از اتمام بر آن حضرت حرام بود . نهم : حرام بود بر آن حضرت نگريستن بر حطام دنيوى . قال اللّه تعالى : وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا . « 1 » دهم : خائنهء اعين و اشارت كردن به چشم و ابرو و غمز كردن . قال رسول اللّه : ما كان لنبىّ أن يكون له خائنة الاعين . يازدهم : بعضى گويند : جايز نبود بر آن حضرت كه نماز بر كسى كند كه او را قرضى و دينى باشد . دوازدهم : حرام بود بر آن حضرت كسى را عطائى كند و بخواهد كه در عوض بيشتر ستاند قال اللّه تعالى : وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ . « 2 » سيزدهم : نكاح كنيزكان چه نكاح كنيز يا از خوف عنت است ، يعنى بيم آنكه كس مرتكب حرامى بشود و آن حضرت معصوم است يا از بيم انتقاء قدرت . در ذكر مباحات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به عقيدهء شيعه مباحات رسول خداى كه آن را تخفيفات گويند دوازده ( 12 ) به حساب گرفته‌اند . اول : جواز وصل صوم است چنان كه مرقوم شد . دويم : اختيار صفى غنايم نيز مذكور شد . سيم : دخول مكّه مشرّفه بدون احرام . چهارم : دخول مسجد در حالت جنابت . پنجم : آنكه وضوى آن حضرت به نوم منتقض نشود . ششم : جواز زياده از چهار زن . هفتم : جواز نكاح به لفظ هبه .

--> ( 1 ) . سورهء حجر : آيه 88 . ( 2 ) . سورهء مدّثر ، آيه 6 .