لسان الملك سپهر
1794
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
نماز كسوف و چون آفتاب بگرفتى دو ركعت نماز كسوف گزاشتى و كيفيت آن نماز به چند وجه است . اول : ابن عباس گويد : هنگام كسوف پيغمبر با مردم دو ركعت نماز بگزاشت به قيامى طويل قريب به قراءت « سورة البقره » و با ركوعى طويل ، آنگاه به قيام بازآمد قيامى طويل كمتر از نخست ، پس به ركوع شد ، ركوعى طويل كمتر از نخست ، پس به اعتدال آمد و به سجده رفت و در ركعت دوم نيز بدين گونه كار كرد . چون از نماز فارغ شد آفتاب منجلى بود ، پس فرمود : آفتاب و ماه دو نشانهاند از نشانههاى خداوند ، براى موت و حيات هيچ كس گرفته نمىشوند ، چون ببينيد گرفته شدند ذكر خداى بكنيد . اصحاب گفتند : يا رسول اللّه ديديم تو را كه در نماز چيزى مىخواستى فراگيرى پس متأخّر شدى . فرمود : بهشت را ديدم و خواستم شاخى از انگور بهشتى فراگيرم و اگر آن را اخذ مىكردم هرآينه از آن تناول مىكرديد مادام كه دنيا به جاى بود ، و دوزخ را ديدم و هرگز منظرى بدان هولناكى نديدم و اهل دوزخ بيشتر زنان بودند . گفتند : يا رسول اللّه از بهر چه ؟ فرمود : از براى كفران نعمت و كفران شوهران . و عايشه بر اين حديث اين كلمه افزوده كه چون نيرين را گرفته بينيد خداى را بخوانيد و تكبير گوئيد و نماز بگزاريد و صدقه دهيد . دويم : جابر بن عبد اللّه گويد : پيغمبر دو ركعت نماز كسوف گزاشت با شش ركوع و چهار سجده . سيم : از على عليه السّلام حديث كنند كه : پيغمبر دو ركعت نماز مشتمل بر چهار سجده گزاشت . چهارم : عبد الرحمن بن سمره گويد كه : پيغمبر در نماز كسوف ايستاده و دستها برداشت و تسبيح و تهليل و تكبير و تحميد كرد تا آفتاب منجلى شد ، آنگاه دو سوره خواند و دو ركعت نماز گزاشت . و نماز خسوف نيز گزاشته و در آن نماز قرائت به جهر كرده .