عبره « 1 » كنند . پس مسلمانان به سلامت باز مدينه شدند . سريّه غالب بن عبد اللّه به فدك و هم در اين سال رسول خداى غالب بن عبد اللّه ليثى را فرمان كرد كه به ارض فدك تاختن كرده كافران بنى مرّه را كيفرى به سزا كند ، چه در سريّه بشر بن سعد - چنان كه بدان اشارت شد - جماعتى از مسلمين را به قتل آوردند و اين چنان بود كه نخستين رسول خداى لواى خويش زبير بن العوّام را سپرد و فرمان كرد كه با دويست ( 200 ) مرد بر بنى مرّه حمله افكند و چون دست يابد يك تن زنده نگذارد . در اين وقت غالب بن عبد اللّه از كديد برسيد و خبر فتح برسانيد . پيغمبر زبير را بازداشت و غالب را با آن دويست ( 200 ) مرد مأمور كرد . ابو مسعود عقبة بن عمرو انصارى بدرى و كعب بن عجره و اسامة بن زيد نيز با او بودند . بالجمله غالب بن عبد اللّه با لشكر خويش از مدينه بيرون شتافت و طىّ مسافت كرده ، به كنار مرابع بنى مرّه آمد و ايشان در حواشى و حوالى اراضى فدك جاى داشتند . چون از رسيدن لشكر اسلام آگاه شدند اعداد كار كرده صف راست كردند و جنگ بپيوستند . مسلمين غلبه جستند و بسيار كس از كافران را بكشتند و زن و فرزند ايشان را برده گرفتند و مواشى براندند و باز مدينه شدند . رسول خداى غالب بن عبد اللّه را در بر گرفت و پيشانيش را ببوسيد و خبر جنگ بپرسيد . غزوهء مؤته در سال هشتم هجرت رسول خداى بود مؤته با همزه نام قريه‌اى است از قراى بلقاء « 2 » كه در اراضى شام افتاده است و از

--> ( 1 ) . عبره كنند : از آن آب بگذرند و عبور كنند . ( 2 ) . بلقاء : از توابع دمشق كه بين شام و وادى القرى واقع شده است .