سخن به كذب كند ؟ پس اسامه سوگند ياد كرد كه ديگر گويندهء كلمهء شهادت را مقتول ندارد و خداوند اين آيت بدين فرستاد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً « 1 » . و مىفرمايد : اى مؤمنان آنگاه كه در راه خدا سفر جهاد كنيد ، از در عجل و شتاب طريق قتال مسپاريد و آن كس كه با شما به تحيّت مسلمانان سلام دهد ، او را به طمع غنيمت دروغ زن مشماريد نه شما نيز در به دو امر به تقرير اين كلمه شهادت از جان و مال ايمن شديد ، با اينكه هنوز در پذيرفتن دين استوار نبوديد و خداوند بر شما منّت نهاد و دين شما را مستوى و معتبر ساخت . پس نيك فحص كنيد تا مسلمانى را عرضه دمار مداريد « 2 » و كافرى را زنده مگذاريد . همانا خداى بر كردار شما دانا و بيناست . چون رسول خداى اين آيت را بر اسامة قرائت فرمود : سخت غمنده و پشيمان گشت و از در ضراعت خواستار شد كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از بهر او استغفار كند . پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چه كنم با كلمه لا إله الا اللّه ؟ اسامه چند كرّت در اين خواهندگى الحاح « 3 » نمود تا رسول خدايش طلب آمرزش فرمود . آنگاه فرمان كرد كه : نيز در راه خداوند بنده آزاد كن . و بعد از اين وقايع رسول خدا از اراضى فدك به جانب وادى القرى راه برگرفت و در صهباى خيبر با صفيه زفاف كرد ، چنان كه به شرح رفت . رد آفتاب براى امير المؤمنين عليه السّلام و هم در منزل صهبا يك روز چنان افتاد كه رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله را سر مبارك در كنار امير المؤمنين على عليه السّلام بود و اثر وحى بر آن حضرت ظهور يافت و زمان وحى به دراز كشيد ، چندان‌كه آفتاب به مغرب در رفت و نماز عصر از على فوت شد . چون زمان وحى به كران رفت و پيغمبر با نيرو شد ، فرمود يا على نماز عصر گذاشتى ؟

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيه 94 . ( 2 ) . در معرض هلاكت نياورند . ( 3 ) . الحاح : اصرار و پافشارى