آبى صاف و گوارا يافتند ، بر آن فرود آمدند و چون كسانى كه سالها در آن سرزمين ساكن بوده‌اند عزم درنگ كرده‌اند . كوه قنان و دامنهء پرفراز و نشيبش را ترك كرده ، به جانب راست خود گذاشته‌اند . راستى كه اين قنان شاهد چه سرگذشتها بود ؛ روزى مقام دوست بود و روزى ديگر كمينگاه دشمنان . بار ديگر در حالى كه بر محملهاى وسيع و خوش ساخت خود نشسته‌اند از وادى سوبان گذشته‌اند . سوگند به كعبه ، خانهء مقدسى كه فرزندان قريش و جرهم - سازندگان آن - بر آن طواف مىكنند ؛ سوگند كه شما دو مرد ، در همه حال ، چه در سختى و چه در آسايش ، نيك بزرگواريد . شما اين دو سرور من ! ميان عبس و ذنبان طرح صلح افكنديد ، پس از آنكه دستان خود را به عطر منشم معطر كردند و سوگند خوردند كه در جنگ پاى دارند و آنگاه تيغ در يكديگر نهادند و جنگ آنان را به ديار عدم فرستاد . و گفتيد : اگر صلح را ميان قبايل با بذل مال و به اندرزهاى پسنديده پىافكنيم ، از فدا كردن جوانان در امان خواهيم ماند . شما صلح را به نيكوترين روى برقرار كرديد ، بىآنكه دوستى را رنجانيده يا به خويشاوندى ستم روا داشته باشيد . شما از خاندانى بزرگ و صاحب گوهرى شريف هستيد - خدايتان هدايت كناد - به راستى مردم كسى را كه گنجينه‌اى از بزرگوارى دارد بزرگ شمارند و گرامى دارند . زخمها به ديه صدها اشتر بهبود مىيابد و آنان كه خود مرتكب جرمى نشده و خونى نريخته بودند اكنون بهنگام ، خونبهاى كشتگان را مىپردازند . آرى اين دو بزرگوار كه اين گونه با كمال سخا غرامات جنگى را مىپردازند ، خود به قدر يك شاخ حجامت خون نريخته‌اند . نفايس اموالتان ، از كره شتران اصيل گوش شكافته ، به جاى خونبها ميان وارثان مقتولان پراكنده شد . پيام مرا به ذبيان و همپيمانانش برسان كه : اين شما بوديد كه سوگند خورديد كه در صلح پايدار بمانيد ، پس اينك سوگند خود مشكنيد . انديشه ناپاك خود را ، از خداى در دل پنهان مسازيد كه هر چه را در دل پنهان داريد ، خدا به آن آگاه است . گناهكاران را از عذاب خداوند رهايى نيست : يا اعمالشان را در نامه‌اى ثبت مىكنند و براى روز رستاخيز مىگذارند يا آنكه خداوند در همين دنيا از آنان انتقام مىگيرد . جنگ جز همان وقايع دردناكى كه ديديد و همان بدبختيها و عذابهايى كه چشيديد ، چيز ديگرى نيست . ياران ! آنچه مىگويم از روى گمان نيست ، بلكه از يقين نيرو گرفته است . هرگاه جنگ را برانگيزيد ، فرجامش را خوش