به قبيلهء بنى سليم بفرستاد . چون مسلمين با قبيلهء بنى سليم راه نزديك كردند ، آن جماعت پيشدستى نموده شبيخون افكندند و مسلمانان را به تمامت مقتول ساختند از ميانه عبد اللّه بن ابى العوجاء بجست . [ سريّه شجاع بن وهب ] و هم در اين سال شجاع بن وهب را با بيست و چهار ( 24 ) تن از مسلمانان بر سر جماعتى از بنى عامر مأمور فرمود . چون شجاع راه نزديك كرد ، بنى عامر آبگاه و مواشى خويش را گذاشته بجستند ، شجاع آن مواشى را براند . هر مرد را پانزده ( 15 ) شتر بهره رسيد . [ سريّه ابو عبيدهء جرّاح يا سريّة الخبط ] و هم در اين سال رسول خدا ابو عبيدة بن الجرّاح را به سردارى سپاه اختيار فرمود . عمر بن الخطّاب و جابر بن عبد اللّه را نيز ملازم جيش او ساخت و فرمان كرد كه ابو عبيده با سيصد ( 300 ) كس از شجعان اصحاب در تنبيه « 1 » و تسخير قبيلهء جهينه شتاب گيرد و آن لشكر را از بهر آذوقه يك انبان خرما تسليم داد ، چه بر زيادت از آن بدست نبود . بالجمله ابو عبيده راه برگرفت و چون لختى از راه مدينه دور افتاد آن انبان خرما پرداخته شد . « 2 » پس بفرمود تا لشكريان آنچه با خود داشتند حاضر كردند . اين جمله دو من خرما برآمد . فرمان كرد تا آن را در انبانى مضبوط ساخته ، هر روز اندكى از آن بر مىگرفت و هر تن را بهره‌اى مىرسانيد ، تا بدانجا رسيد كه هر روز تنى را يك خرما افزون ندادند و آن خرما را اصحاب چون كودكان در دهان نهاده مىمكيدند و بعد از

--> ( 1 ) . تنبيه ، در لغت به معنى آگاه كردن است و در اينجا به معنى گوشمالى دادن و مجازات به كار رفته است . ( 2 ) . پرداخته شد : تمام گشت و پايان يافت .