ديدار او شاد شد و اين آيت كه در حق او فرود شد ، چنان كه مرقوم افتاد وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ « 1 » تا به آخر برخواند و فرمود : يا علىّ ! أنت أوّل هذه الآية ايمانا باللّه و رسوله و أوّلهم هجرة الى اللّه و رسوله ، و آخرهم عهدا برسوله . لا يحبّك - و الّذى نفس بيده - الّا مؤمن قد امتحن اللّه قلبه للايمان ، و لا يبغضك الّا منافق أو كافر . اما به نزديك من روايت نخستين درست‌تر باشد ، زيرا اول خونى كه از كفار به دست مسلمين ريخته شد ، خون عمرو حضرمى بود . چنان كه در جاى خود مرقوم مىشود . و تا در اين وقت رخصت جهاد با مشركين نبود . اسلام سلمان فارسى و هم در اين سال اول هجرت ، سلمان فارسى رضى اللّه عنه ايمان آورد و شرح حال او و تفصيل ايمانش در ذيل نام او مرقوم خواهد شد . عقد مواخاة ميان مهاجر و انصار و هم در اين سال بعد از پنج ( 5 ) ماه و به روايتى هشت ( 8 ) ماه ، رسول خداى در ميان اصحاب عقد مواخاة بست و چهل و پنج ( 45 ) تن يا پنجاه ( 50 ) تن از مهاجر را ، و بدين شماره از انصار را اختيار كرده ، در مسجد ميان هر دو تن عقد برادرى بست . و از اين جمله ابو بكر را با خارجة بن زيد انصارى خزرجى « 2 » و عمر را با عتبان بن

--> ( 1 ) . بقره ، 207 : بعضى از مردم در طلب خشنودى خدا جان خود را [ مىفروشند و خدا نسبت به بندگانش مهربان است ] . ( 2 ) . سيرت رسول اللّه : ابو بكر را با خارجة بن زهير كه از انصار بود ( 1 / 485 ) .