مع الحديث روز ديگر هم در حرا ، جبرئيل بر رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله آشكار شد . آن حضرت فرمود : كيستى ؟ گفت : من جبرئيلم و تو رسول خدائى . پس جبرئيل پاى خويش بر زمين كوفت و چشمه‌اى خوشگوار بجوشيد و بدان آب وضو ساخت و آن حضرت نيز وضو بساخت ، پس نماز را با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله تعليم كرد . به دو نماز و ايمان على و خديجه عليهما السّلام و آن حضرت نماز ظهر را با على عليه السّلام بگزاشت و چون به خانه آمد ، نماز عصر را خديجه عليهما السّلام با ايشان ادا كرد . و از پس روزى چند ابو طالب و جعفر در آمدند بدان حضرت وقتى كه با على عليه السّلام و خديجه نماز مىگزاشت ، پس ابو طالب با جعفر فرمود : اى فرزند برو و با پسر عمّت نماز كن . و جعفر اطاعت كرد ، پس بعد از على عليه السّلام و خديجه ، ابو طالب و جعفر متابعت كردند . مع القصه از جمله مردان ، اول كس على عليه السّلام بود كه با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ايمان آورد و با او نماز گزاشت و على عليه السّلام در حجر تربيت پيغمبر مىزيست ؛ زيرا كه وقتى غلائى و قحطى در مكّه باديد آمد و ابو طالب را مال اندك و عيال بسيار بود ، پس پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله با عباس فرمود : در اين قحط سال بايد غم ابو طالب داشت و به اتّفاق عباس به خانهء ابو طالب شدند تا هر يك تن از فرزندان او را به خانهء خويش آورده كفالت و كفايت كنند ، ابو طالب فرمود : عقيل را با من گذاريد و ديگران را خود دانيد . لاجرم رسول خداى على عليه السّلام را اختيار فرمود و عباس ، جعفر را برگرفت و على عليه السّلام در سراى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله همىبزيست تا آن حضرت مبعوث شد ، پس به دو ايمان آورد و نماز بكرد ، و به روايتى چهار سال قبل از بعثت ، على عليه السّلام نماز مىگزاشت . مع القصه بعضى بر آنند كه ابتداى نزول وحى در شهر رمضان بود و اين آيهء كريمه را حجت آرند شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ « 1 » و ديگر آيهء كريمه : إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ « 2 » را دليل دانند ؛ و گروهى كه نزول وحى را در سيم يا هشتم ربيع الاول

--> ( 1 ) . سورة البقره ، 185 : ماه رمضان ماهى است كه قرآن در آن نازل شده است . ( 2 ) . سورة القدر ، 1 : قرآن را در شب قدر نازل كرديم .