بعثت پيغمبر آخر زمان صلّى اللّه عليه و آله شش هزار و دويست و سه سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود روز بيست و هفتم ( 27 ) شهر رجب كه با روز نوروز عجم مطابق بود ، محمّد بن عبد الله صلّى اللّه عليه و آله بعثت يافت و بعضى هفدهم ( 17 ) شهر رمضان و گروهى هيجدهم ( 18 ) رمضان و طايفه‌اى بيست و چهارم ( 24 ) رمضان دانسته‌اند و جماعتى بر آنند كه روز دوشنبه دوازدهم ( 12 ) شهر ربيع الاول آن حضرت بعثت يافت ، و هم در اين روز از مادر بزاد و هم در اين روز از جهان برفت . بالجمله نخستين جبرئيل عليه السّلام در سر كوه حرا بدان حضرت فرود شد ؛ و اين حديث از رسول خداى آورده‌اند كه جنابش در ابطح تكيه بر دست مبارك نموده بخفته بود و على عليه السّلام در طرف راست و جعفر از سوى چپ ، و حمزه از جانب پاى آن حضرت خفته بودند ، ناگاه آواز بال جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل برآمد ، و رسول خداى از خواب انگيخته شده دهشتى يافت و نگريست كه اسرافيل با جبرئيل گفت كه : به سوى كدام يك از ايشان مبعوث شده‌ايم ، جبرئيل به سوى آن حضرت اشارت كرد كه به وى آمده‌ايم كه محمّد نام دارد و اشرف پيغمبران است و آنكه در جانب راست او است وصىّ اوست كه اشرف اوصياست ، از سوى چپ جعفر طيّار پسر ابو طالب است كه در بهشت با دو بال رنگين پرواز خواهد كرد ؛ و آن ديگر حمزه است كه در روز قيامت سيد شهيدان خواهد بود . بالجمله عظمت جبرئيل اطراف آسمان و زمين را فرو گرفت ، پس دست آخته بازوى آن حضرت را مأخوذ ساخت و گفت : بخوان . رسول خداى فرمود : چه بخوانم ؟ كه ندانم چيز خواندن . جبرئيل آن حضرت را در بر كشيده فشار داد و گفت :