پس مسئول ايشان با اجابت مقرون شد و خداى عقابى را بگماشت تا فرود شده آن مار را بربود و ببرد . در اين وقت زبير بن عبد المطّلب بگفت : بيت عجبت لما تصوّبت « 1 » العقاب * الى الثّعبان و هى لها اضطراب و قد كانت يكون لها كشيش « 2 » * و أحيانا يكون لها وثاب اذا قمنا الى التّأسيس شدّت * تهيّبنا البناء و قد تهاب فلمّا ان خشينا الرّجز « 3 » جاءت * عقاب تتلئب « 4 » لها انتصاب « 5 » فضمّتها اليها ثمّ خلّت * لنا البنيان ليس له حجاب فقمنا حاشدين « 6 » الى بناء * لنا منه القواعد و التّراب غداة نرفع التّأسيس منه * و ليس على مسوّينا تباب « 7 » اعزّ به المليك بنى لؤىّ * فليس لاصله منهم ذهاب و قد حشدت هناك بنو عدىّ « 8 » * و مرّة « 9 » قد تقدّمها كلاب « 10 » فبوّأنا المليك بذاك عزّا * و عند اللّه يلتمس الثّواب پس مردمان دل قوى كردند و در هدم خانه يك جهت شدند ، در اين نوبت اول كس ابو وهب ابن عمرو بن عايذ بن عبد بن عمران بن مخزوم بود كه پيش شد و سنگى برگرفت كه به يك سوى افكند آن سنگ از دست وى جستن كرد و در جاى خود قرار گرفت ، پس أبو وهب فرياد برآورد كه اى مردم قريش : لا تدخلوا فى بنيانها من كسبكم الّا طيّبا لا يدخل فيها مهر بغى و لا بيع ربا و لا مظلمة احد من النّاس . يعنى : آن كس كه زناكار و رباخوار باشد و ذمّتش مشغول حق مردمان باشد در اين بنا درنمىآيد . در اين وقت رأى زدند و شقّ باب را از بهر بنى عبد مناف و بنى زهره نهادند ، و

--> ( 1 ) . صوب : فرود آمدن باران ، صاب يا تصوب لغتى از آن است . ( 2 ) . كشيش : بانك افعى را گويند كه وقت حمله كردن از دهان او بر آيد . ( 3 ) . رجز : عذاب . ( 4 ) . ايلتباب : راست شدن . ( 5 ) . انتصاب : برپاىخاستن . ( 6 ) . حشد : جماعت . ( 7 ) . تباب : به معنى هلاك و زيان است . ( 8 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب . ( 9 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب . ( 10 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب .