راست و مقرر كردند كه چون مولودى از ساكنين حل و حرم به وجود آيد ، هم در اين حكم باشد و قبيلهء خزاعه به روش ايشان درآمدند و بنى عامر بن صعصعة بن معاوية بن بكر بن هوازن نيز كيش ايشان بگرفتند . و مردم حمس قانون ديگر آوردند و گفتند : از بهر حمس روا نيست كه از شير كشك كنند ، و از كره روغن گيرند و بايد خيمهء ايشان از چرم باشد و بدان خيمه در نيايند كه از موى كنند ، و از براى مردم حل روا نباشد از آن خوردنى كه از حل با خود آورده باشند در حرم بخورند ، و بايد طواف خانه نكنند ، مگر اينكه در جامهء اهل حمس باشند و اگر جامهء اهل حمس نيابند برهنه طواف كنند مگر اينكه آن كس سخت با عظمت و از اشراف باشد ، چنين كس چون جامهء اهل حمس نيابد در جامه خود را طواف كند ، اما شرط است كه بعد از طواف ، ديگر آن جامه را مس نكند و به كسى نيز عطا نفرمايد و هيچ كس از آن جامه سود برنگيرد و مردم عرب نيز چنين جامه را لقا خواندند . بالجمله مردم عرب را به زير اين حكومت آوردند و ايشان وقوف در عرفات كردند و از آنجا به سوى مكّه سير نمودند و برهنه طواف كردند و زنان نيز عريان شدند جز اينكه ايشان را يك پيرهن در بر بود ، زنى از مردم عرب كه بدين جامه طواف مىكرد اين شعر بگفت : بيت اليوم يبدو بعضه او كلّه * و ما بدا منه فلا احلّه و اين قانون مردم حمس بداشتند تا آنگاه كه رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله بعثت يافت و اين آيت به دو فرود آمد : يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ « 1 » . يعنى : اى فرزندان آدم ، فراگيريد جامه‌هاى خود را كه بدان آراسته‌ايد و بخوريد از خوردنيها و بياشاميد از هر آشاميدنى و از حدّ در مگذريد كه خداى دوست نمىدارد ، اسراف كنندگان را . پس در اسلام قانون اهل حمس بر افتاد .

--> ( 1 ) . سورة الاعراف آيه 31 . اى فرزندان آدم به هنگام عبادت لباسهاى شايسته به خود برگيريد و نيز بخوريد و بياشاميد ولى اسراف نكنيد كه خداوند اسرافكاران را دوست نمىدارد .