همىرفت و حواريون را اندرز همىكرد كه متابعت تو كنند و شريعت تو گيرند ، اينك بدانچه مىجستم فايز شدم و خواستارم كه مرا از شفاعت بىبهره نسازى . رسول خداى فرمود : چنين باشد ، اكنون از اين كاروانيان كناره باش تا مردم ما بىآسيب بگذرند . پس اژدها روى بنهفت و مردمان شاد شدند و عباس اين شعرها بگفت : بيت يا قاصدا نحو الحطيم « 1 » و زمزم * بلّغ فضايل احمد المتكرّم و اشرح لهم ما عاينت عيناك من * فضل لاحمد و السّحاب الاركم « 2 » قل و أت بالآيات فى السّيل الّذى * ملاء الفجاج « 3 » بسيله المتراكم « 4 » و نجا الّذى لم يخط قول محمّد * و هو الّذى أخطا بوسط جهنّم و البئر لمّا ان أضرّ نبا الظّما « 5 » * فدعى الحبيب الى الاله المنعم فاضت « 6 » عيونا ثمّ سالت انهرا * و غدا الحسود بحسرة و تغمغم « 7 » و الهام ابن الهيم لمّا ان رأى * خير البريّة جاء ، كالمستسلم ناداه احمد فاستجاب ملبّيا * و شكا المحبّة كالحبيب المغرم « 8 » من عهد ابراهيم ظلّ مكانه * يرجو الشّفاعة خوف جسر جهنّم من ذا يقايس احمدا فى الفضل من * كلّ البريّة من فصيح و اعجم و به توسّل فى الخطيئة آدم * فليعلم الاخبار من لم يعلم چون عباس از اين شعر بپرداخت ، زبير ساز سخن كرد و اين كلمات بفرمود : بيت يا للرّجال ذوى البصاير و النّظر * قوموا انظروا امرا مهولا قد خطر هذا بيان صادق فى عصرنا * من سيّد عالى المراتب مفتخر آياته قد اعجزت كلّ الورى * من ذا يقايس عدّها او يحتصر منها الغمام تظلّه مهما مشى * انّى يسير تظلّه و اذا حضر

--> ( 1 ) . حطيم : ديوار بيرون كعبه از سوى مغرب . ( 2 ) . ركم : بر هم نشاندن . ( 3 ) . فجاج : راههاى گشاده . ( 4 ) . ارتكام و تراكم : لازم فيه و گرد آمدن . ( 5 ) . ظما : تشنه شدن . ( 6 ) . فيض : لبالب رفتن رود . ( 7 ) . تغمغم : سخن ناپيدا گفتن . ( 8 ) . مغرم : معذب .